Bahnowy jenačk

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Bahnowy jenačk
Parnassia palustris 030905.jpg
Bahnowy jenačk (Parnassia palustris)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Eurosidy I
porjad: (Celastrales)
swójba: Kapralcowe rostliny (Celastraceae)
podswójba: Jenačkowe rostliny (Parnassioideae)
ród: Jenačk[1] (Parnassia)
družina: Bahnowy jenačk
wědomostne mjeno
Parnassia palustris
L.
Mapa
Parnassia palustris distribution maps.svg
Rozšěrjenje bahnoweho jenačka
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Škitana družina

Bahnowy jenačk (Parnassia palustris) je rostlina ze podswójby jenačkowych rostlinow (Parnassioideae) znutřka swójby kapralcowych rostlinow (Celastraceae).

Kćenje bahnoweho jenačka (Parnassia palustris)

Wopis[wobdźěłać]

Bahnowy jenačk je trajne zelo, kotrež docpěje wysokosć wot 10 hač 25 (30) cm.

Stołpik je hranity.

Spódnja rozeta wobsteja z dołho stołpikatych, wutrobojtych łopjenow.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot julija hač septembra. Běłe kćenja docpěja wulkosć wot 1 hač 3,5 cm, steja po jednym a su dołho stołpikate. Před kóždym krónowym łopješku steja pozdatne nektarije.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće w niskich a žórłowych tymjenjach, na łuhojtych łukach a wapnowych suchich trawnikach. Ma radšo włóžne hač wot sakanja mokre, bazowe a wapnite pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w Europje rozšěrjena, ale w juhu jenož w horinach.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 178.

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 62 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 150 {(něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije