Čmjełowa orchija
 |
|
| Čmjełowa orchija (Ophrys holoserica) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| swójba: | Orchidejowe rostliny (Orchidaceae) |
| podswójba: | Orchidoideae |
| tribus: | Orchideae |
| podtribus: | Orchidinae |
| ród: | Orchija (Ophrys) |
| družina: | Čmjełowa orchija |
| wědomostne mjeno | |
| Ophrys holoserica | |
| (Burm. f.) Greuter (1967) | |
Čmjełowa orchija (Ophrys holoserica) je rostlina ze swójby orchidejowych rostlinow (Orchidaceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopisanje
Čmjełowa orchija je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 15 hač 30 cm.
Na spódku dwě hač šěsć dołhojtych łopjenow steji, mjeztym zo wyše toho dwě hač tři łopjena steja.
Kćěje wot meje hač junija. Čumpate kwětnistwo wobsteji z dweju hač dźesać kćenjow. Bruna hubka ze žołtym mustrom je njerozdźělena, wjelbowana, somotowje kosmata, nimale štyriróžkata, podoba zadnje ćěło čmjeły a docpěwa šěrokosć wot 14 hač 20 mm. Dalše kćenjowe łopješka su owalne, róžojte abo běłojte, maja zeleny srjedźny nerw a docpěwaja dołhosć wot 10 hač 15 mm. Znutřkowne kćenjowe łopješka su třiróžkate.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće na suchich łukach, połsuchich trawnikacha a w lěsnych swětlinach. Preferuje w prawej měrje suche, wapnite pódy na swětłych, w lěću ćopłych, w nazymje miłych stejnišćach.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena.
[wobdźěłać] Podobna družina
- Pčołaca orchija (Ophrys apifera) ma třilapatu hubku, kotrejež přiwiski su dozady zhibnjene.
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 224, 346 (něm.), pod wědomostnym mjenom Ophrys holosericea
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, 382 (něm.), pod wědomostnym mjenom Ophrys holoserica a ze synonymomaj O. archnites (L.) Reichard, O. fuciflora (F.W.Schmidt) Moench)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
