Čerwjena poćel

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Čerwjena poćel
Bryonia dioica 004.JPG
Čerwjena poćel (Bryonia dioica)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy I
porjad: (Cucurbitales)
swójba: Banjowcowe rostliny (Cucurbitaceae)
ród: Poćel[1][2] (Bryonia)
družina: Čerwjena poćel
wědomostne mjeno
Bryonia dioica
Jacq.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Gatunek trujący.svg

Čerwjena poćel (Bryonia dioica) je rostlina ze swójby banjowcowych rostlinow (Cucurbitaceae).

Wopisanje[wobdźěłać]

Čerwjeny poćel je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 200 hač do 400 cm.

Korjeń je rěpojty.

Stołpik je hruby.

Łopjena su schódne, rukojte, pjećkónčkojće lapate abo tupje zubate.

Kćěje wot junija hač do septembra. Muske a žónske kćenja sedźa na rozdźělnych rostlinach.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće pod žiwymi płotami, při płotach, na smjećowych městnach a pućach. Preferuje wutkate, čumpate hlinjane pódy na ćoplišich stejnišćach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 340.
  2. W internetowym słowniku: Zaunrübe

Wobrazaj[wobdźěłać]

Žórła[wobdźěłać]

  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 144 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije