Běłe Cyganjatko

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Běłe Cyganjatko (makedonsce Белото Циганче) je kultowy roman za dźěći wot makedonskeho spisowaćela Vidoe Podgorec. Prěni raz bu kniha 1966 wozjewjena. Tohorunja eksistuje serija, kotruž připrawi Makedonska radijo-telewizija po tutym romanje. Wjele generacijow dźěći a wosebje te z 1980tych a 1990tych lět měješe Běłe Cyganjatko jako obligatorisku lekturu w šuli. Serija ze samsnym mjenom bu tohorunja jara popularna.

Wobsah[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Kniha wobjednawa pad jednoho dźěsća, w běhu wójny w jednej wsy wopušćeneho. Mjeztym zo ćěkaše před okupatorom, nańdźe skupina Romow dźěćo a pěstowaše je. Dźěćo rěkaše poprawom Taruno a njebě romaskeho pochada, nawukny pak romaske nałožki respektować, nawukny přežiwić a zasłužić z tym, zo plećeše korbiki. Jeho najlěpšej přećelej běštej Nasiha a Rapuš. Wostatnemu dźělej wsy bě Taruno njeznjesliwy, čehoždla jeho Běłe Cyganjatko mjenowachu. Taruno bě hańbićiwe a přećelne dźěćo. Wón měješe běłeho konja, mjenowaneho Belka. Belka porodźi małeho čerwjeneho haplka z běłym znamjenjom na prědnej noze. Haplk rěkaše Bresko. Bresko wjacekróć ćěkaše a Taruno po nim płakaše.

Stawizna Běłeho Cyganjatka je wo zrudniša, jako zemrě jeho staraćel Baba Mulon, kotryž so wo jeho staraše a jemu pokaza, kak so z dobrym kadlu z wulkej wutrobu stać.

Wudaća knihi[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Roman „Běłe Cyganjatko“ bu wjacekróć wudane:

  • Wudaće z lěta 1993: Kniha bu w ćišćerni Nip Noveje Makedonije wućišćana a płaćeše jako oficialnu lekturu za pjaty lětnik w zakładnych šulach. Kniha ma 141 stron a wobsahuje nimo hłowneho teksta ilustracije Tomewa Filipoweho.

Žórla[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije