Stawacy liščak

Stawacy liščak

Stawacy liščak (Alopecurus geniculatus)
systematika
Domena	Eukaryoty
Swět	Rostlinstwo
	Commelinidy
porjad:	(Poales)
swójba:	Słódke trawy (Poaceae)
podswójba:	(Pooideae)
ród:	Liščak (Alopecurus)
družina:	Stawacy liščak
wědomostne mjeno
Alopecurus geniculatus
L.

Stawacy liščak (Alopecurus geniculatus) je rostlina ze swójby słódkich trawow (Poaceae).

Wopis

Stawacy liščak docpěwa wysokosć wot 15 hač 40 cm.

Stołpiki su ležace a na sukach korjenja.

Łopjena

Łopjena su šěrozelene a docpěwaja šěrokosć wot 2 hač do 8 mm.

Kćenja

Kćěje wot meje hač do septembra. Kłosowe pakiće docpěwaja dołhosć wot 2 hač do 5 cm a šěrokosć wot 4 hač do 5 mm. Kochty su pod srjedźišća kryjaceje pluwizny zasunjene. Próskowe łopješka su swětłožołte, pozdźišo zerzawcobrune.

Stejnišćo

Rosće na brjohach, w přiliwowych wužłobinach a na mokrych pućach.

Rozšěrjenje

Rostlina je w Europje rozšěrjena.

Podobna družina

• Ryzy liščak (Alopecurus aequalis) ma kochty, kotrež su nad srjedźišća kryjaceje pluwizny zasunjene. Próškowe łopješka su běłojte, pozdźišo cyhelčerwjene. Rosće w hrjebjach a na hatnych kromach.

Žórła

• Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 400 (něm.)
• Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
• Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
• Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
• Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)