Skalny ćernjowc
 |
|
| Skalny ćernjowc (Rubus saxatilis) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Rosidy Eurosidy I |
|
| porjad: | (Rosales) |
| swójba: | Róžowe rostliny (Rosaceae) |
| podswójba: | (Rosoideae) |
| ród: | Ćernjowc[1][2] (Rubus) |
| družina: | Skalny ćernjowc |
| wědomostne mjeno | |
| Rubus saxatilis | |
| L. | |
Skalny ćernjowc (Rubus saxatilis) je kerk ze swójby róžowych rostlinow.
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
Skalny ćernjowc je jednolětna rostlina abo trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 10 hač 25 (30) cm.
Stołpik njeje wodrjewjeny.
Njekćějace wurostki su wobłukaće lězace, mjeztym zo kćějace su zrunane a njesu fajne, něžne kałače.
[wobdźěłać] Łopjena
Łopjena su třiličbne, dołho stołpikate, na woběmaj bokomaj zelene a hrubje dwójce zubate.
[wobdźěłać] Kćenja
Kćěje wot meje hač julija. Kćenja steja po dwěmaj hač po dźesaćoch a docpěwaja wulkosć wot 1 hač 1,5 cm. Keluškowe łopješka su po kćěwje wróćo zhibnjene. Běłe krónowe łopješka steja zrunanje a docpěwaja dołhosć wot 5 mm.
[wobdźěłać] Płody
Swětłočerwjeny kompleksny póčkaty płód wobsteji z 2-6 płodźikow. Wone su jědźne, ale maja kisały a hłuchi słód. Nimo toho so wot dźiwiny rozšěrjuja.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće w jehlinowych a lisćowych měšanych lěsach, wosebje w horinach. Preferuje za čas lěta ćopłe, bazowe a humusowe, zwjetša wapnite kamjentne abo hlinane pódy.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w Alpach we wysokosćach wot hač do 2000 m, w juhu w horinach rozšěrjena.
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 74
- ↑ W internetowym słowniku: Brombeerstrauch
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 58 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 152 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
