Rěčna wjerbinka
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
 |
|
| Rěčna wjerbinka (Epilobium parviflorum) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Rosidy Eurosidy II |
|
| porjad: | (Myrtales) |
| swójba: | Rěpnicowe rostliny (Onagraceae) |
| podswójba: | Onagroideae |
| ród: | Wjerbinka[1][2] (Epilobium) |
| sekcija: | Epilobium |
| družina: | Rěčna wjerbinka |
| wědomostne mjeno | |
| Epilobium parviflorum | |
| Schreb. | |
Rěčna wjerbinka (Epilobium parviflorum) je rostlina ze swójby rěpnicowych rostlinow (Onagraceae).
Wobsah |
Wopis[wobdźěłać]
Rěčna wjerbinka je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 30 hač 80 cm.
Stołpik je kulojty, husto kosmaty.
Łopjena[wobdźěłać]
łopjena su sedźacy, kosmate a maja małke, žałzojte zubički. Delnje łopjena su přećiwostejne, mjeztym hornje łopjena su schódne, sedźace.
Kćenja[wobdźěłać]
Kćěje wot junija hač septembra. Pěsta ma formu hwěžki. Kćenja sedźa we rozporach hornich łopjenow, docpěwaja šěrokosć wot 6 hač 9 mm a su blědoróžojte abo mutnoróžojte.
Stejnišćo[wobdźěłać]
Rosće na rěčkach, hrjebjach, žórłach, włóžnych pućach. Preferuje mokre, wutkate pódy na jara swětłych stejnišćach.
Rozšěrjenje[wobdźěłać]
Wužiwanje[wobdźěłać]
Nóžki[wobdźěłać]
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 544
- ↑ W internetowym słowniku: Weidenröschen
Žórła[wobdźěłać]
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 26 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
