Prawy nalikowc
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
 |
|
| Prawy nalikowc (Syzygium aromaticum) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Rosidy Eurosidy II |
|
| porjad: | (Myrtales) |
| swójba: | Myrtowe rostliny (Myrtaceae) |
| ród: | Nalikowc[1] (Syzygium) |
| družina: | Prawy nalikowc |
| wědomostne mjeno | |
| Syzygium aromaticum | |
| (L.) Merrill & Perry | |
Prawy nalikowc (Syzygium aromaticum) je štom ze swójby myrtowych rostlinow (Myrtaceae). Serbske mjena su kuchinska nalika[2][3], korjeninowa nalika[3] a korjeninska nalika[3].
Wobsah |
Wopis [wobdźěłać]
Prawy nalikowc je přeco zeleny štom.
Stejnišćo [wobdźěłać]
Rozšěrjenje [wobdźěłać]
Pochadźa wot Molukkow a někotrych kupow Filipinow. Dźensa so w južnej Aziji, na Madagaskarje, na Sansibarje a w regionach wuchodoafriskeho pobrjoha plahuje.
Wužiwanje a maćizny [wobdźěłać]
Wusušene pupki kćenjow so jako korjeninske naliki wikuja. Wone docpěja dołhosć wot 12 hač do 17 mm a so hižo w 4. lětstotku do Europy dóstawachu.
Korjeninske naliki wobsahuja eteriske wolije (hač do 15%, tak mjenowany nalikowy wolij), předewšěm eugenol (70-85%), eugenolowy acetat (15%) a β-caryophyllen (wot 5 hač do 15%). Dalši wobstatk je oleonolowa kisalina (2%).
Nóžki [wobdźěłać]
- ↑ Jurij Kral: Serbsko-němski słownik, Domowina-Verlag, Bautzen, 2003, ISBN 3-7420-0313-5, strona 267
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 283, pod hesłom nalika
- ↑ 3,0 3,1 3,2 W internetowym słowniku: Gewürznelke
Žórła [wobdźěłać]
- Ullstein Lexikon der Pflanzenwelt, 1973, ISBN 3-550-16019-4, stronje 444-445 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
