Marseillaise

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
La Marseillaise (fr.)
 
“La Marseillaise (fr.)”
narodna hymna
kraj Francoska Francoska
tekst hymny Claude Joseph Rouget de Lisle, 1792
hudźba Claude Joseph Rouget de Lisle, 1792
wot 1795
hudźbny přikład
"La Marseillaise"
Słyšenje njefunguje? Snadź pomha strona "media help" (jendźelsce).
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Rouget de Lisle, awtor „La Marseillaise“, spěwa jón prěni raz.

La Marseillaise je narodna hymna Francoskeje. W francošćinje woznamjenja La Marseillaise marseilleska. Tekst je strasbourgski hejtman Claude Joseph Rouget de Lisle (1760–1836) w lěće 1792 spisał, praja, w rewoluciskej periodźe Francoskeje. Spěw najprjedy mjenowa Chant de Guerre pour l'Armée du Rhin (wójnski spěw Rynowej Armeji); w lěće 1792 su marseillescy regimentarjo do Parisa pochodowali, spěwajo tutón spěw, kotryž su Parisčenjo pozdźišo do La Marseillaise přemjenowali. Francoska adoptowa ju jako narodnu hymnu k prěnjemu razej w lěće 1795 (Prěnja Francoska Republika); wot lěta 1879 je zaso narodna hymna.

Spěw wobsteji ze sydom štučkow, wot kotrychž bu sedma pozdźišo spisana. Dźensa so jenož hišće tři spěwaja (prěnja, šesta a sedma).

Tekst Marseillaise[wobdźěłać]

Original Esperantorěčny přełožk
1. štučka
Allons enfants de la patrie,

Le jour de gloire est arrivé !
Contre nous de la tyrannie
L'étendard sanglant est levé ! (bis)
Entendez-vous dans les campagnes
Mugir ces féroces soldats ?
Ils viennent jusque dans nos bras
Égorger nos fils, nos compagnes !

Ni iru, gefiloj de la patrolando,

la glora tago alvenis!
Kontraŭ ni de la tiraneco
la standardo sanga estas levita! (dwójce)
Ĉu vi auxdas en la kamparo
bleki tiuj sovaĝaj soldatoj?
Ili venas ĝis inter niaj brakoj
buĉi niajn gefilojn, niajn kunulinojn!

Refrain
Auxx armes, citoyens ! Formez vos bataillons !

Marchons ! Marchons !
Qu'un sang impur abreuve nos sillons !

Civitanoj, prenu la armilojn! Konsistigu la batalionojn!
Antaŭen! Antaŭen!
Malpura sango verŝiĝu sensoifige en niajn sulkojn!

6. štučka
Amour sacré de la patrie,

Conduis, soutiens nos bras vengeurs !
Liberté, Liberté chérie,
Combats avec tes défenseurs ! (bis)
Sous nos drapeauxx, que la victoire
Accoure à tes mâles accents !
Que tes ennemis expirants
Voient ton triomphe et notre gloire !

Sankta amo de la patrolando
Konduku, tenu niajn brakojn venĝemajn!
Libereco, Libereco kara,
Batalu kun viaj defendantoj! (dwójce)
Sub niaj flagoj, venko
alkuru al viaj viraj vokoj!
Viaj malamikoj mortantaj
vidu vian triumfon kaj nian gloron!

7. štučka
Nous entrerons dans la carrière

Quand nos aînés n'y seront plus ;
Nous y trouverons leur poussière
Et la trace de leurs vertus. (bis)
Bien moins jaloux de leur survivre
Que de partager leur cercueil,
Nous avons le sublime orgueil
De les venger ou de les suivre !

Ni eniros en la karieron
kiam niaj prauloj ekskarieros;
ni trovos tie ilian korpopolvon
kaj la spuron de iliaj virtoj. (dwójce)
Malpli enviantaj postvivi ilin
ol kunkuŝi en iliaj ĉerkoj,
ni havos la superan orgoljon
venĝi ŭx sekvi ilin!

Kapitl z Sternstunden der Menschheit wot Stefana Zweiga ma jako tema nastaće Marseillaise.

Wotkazy[wobdźěłać]

Commons


Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije