Himalajaska cedra
 |
|
| Himalajska cedra (Cedrus deodara) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| podwotrjad: | Symjeńcy (Spermatophytina) |
| klasa: | Jehlinaki (Coniferopsida) |
| porjad: | Konifery (Coniferales) |
| swójba: | Chójnowe rostliny (Pinaceae) |
| ród: | Cedra[1][2] (Cedrus) |
| družina: | Himalajaska cedra |
| wědomostne mjeno | |
| Cedrus deodara | |
| (D. Don) G. Don | |
Himalajaska cedra (Cedrus deodara) je štom ze swójby chójnowych rostlinow (Pinaceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
Himalajaska cedra je štom, kotryž dźiwje docpěwa wysokosć wot 60 m. Młode štomy spěšnje rostu. Wona z wšěch cedrow je najbóle čućiwe přećiwo zmjerzkej.
Króna je kehelojta, při čimž wjerškowy wurostk je nygacy.
Wšě hałuzy njesu přewisowace kónčki.
[wobdźěłać] Jehły
Zelene abo módrozelene jehły docpěwaja dołhosć wot hač do 6 cm a steja po dwacećoch hač po třicećoch rozetojće na krótkich wurostkach, ale šrubojće na dołhich wurostkach.
[wobdźěłać] Hable
Hable su zrunane, tonojte a docpěwaja dołhosć wot 8 hač do 12 cm. Jich kónčk je tupo-jejkojty. Na spočatku su namódry šědźiwiznojte, pozdźišo čerwjenobrunje.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Wona so hodźa jenož regionach z miłych zymach a při wysokej włóžnosću powětra bjez problemow kultiwować.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w zapadnej Himalaje, hdźež we wysokosćach wot 1000 hač do 4000 m wustupuje. Ale bu tam nimale wutupjena.
W Europje so často jako pyšne drjewa w parkach a w zahrodach plahuje.
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Noty
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 59
- ↑ W internetowym słowniku: Zeder
[wobdźěłać] Žórła
- Botanica, Bäume und Sträucher, Über 2000 Pflanzenporträts, ISBN 978-3-8331-4467-7, strona 217 (něm.)
- Bruno P. Kremer: Steinbachs Naturführer Bäume & Sträucher, ISBN 978-3-8001-5934-5, strona 78, jako podobna družina Himalaja-Zeder (Cedrus deodara) pod hesłom Atlas-Zeder (Cedrus atlantica) (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
