Běły sněženc

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Běły sněženc
Symphoricarpos albus.jpg
Kwětnistwo běłeho sněženca (Symphoricarpos albus)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Asteridy
Euasteridy II
porjad: (Dipsacales)
swójba: Kozylistowe rostliny (Caprifoliaceae)
ród: Sněženc[1][2] (Symphoricarpos)
družina: Běły sněženc
wědomostne mjeno
Symphoricarpos albus
(L.) S.F.Blake
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Jědojta družina

Běły sněženc (Symphoricarpos albus) je kerk ze swójby kozylistowych rostlinow (Caprifoliaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Běły sněženc je kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 1 hač 2 m.

Jara rozhałuzowane stołpiki njesu přećiwostejne, jejkojte, cyłokromne łopjena.

Kćěje wot julija hač awgusta. Kćenja docpěwaja dołhosć wot 5 hač 6 mm a steja w kłosach.

Jahody su běłe, kulowate, nabubnjene a docpěwaja wulkosć wot 0,5 hač 1,5 cm. Wone so hodźa lochko roztłóčić.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće w parkach, zahrodach, za přikrućenje na skłoninach a brjohach, hdys a hdys wodrjewjene w chłódkojtych wudolinach, lěsach, na rěčnych brjohach. Pochadźa ze sewjerneje Ameriki.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

  • (Symphoricarpos orbiculatus) ma róžojte, 5 mm wulke jahody a mjeńše łopjena. Wón je robustny pyšny kerk.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 468.
  2. W internetowym słowniku: Schneebeere

Žórła[wobdźěłać]

  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 434 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije