Wulka hłuška
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
 |
|
| Wulka hłuška (Rhinanthus angustifolius) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Asteridy Euasteridy I |
|
| porjad: | (Lamiales) |
| swójba: | Hubinkowe rostliny (Orobanchaceae) |
| ród: | Hłuška[1][2] (Rhinanthus) |
| družina: | Wulka hłuška |
| wědomostne mjeno | |
| Rhinanthus angustifolius | |
| C.C.Gmel. | |
Wulka hłuška (Rhinanthus angustifolius, syn.: Rh. serotinus (Schönh.) Schinz & Thell, Rh. major Ehrh., Rh. glaber Lam., Rh. grandiflorus (Wallr.) Soó) je rostlina ze swójby hubinkowych rostlinow (Orobanchaceae).
Po někotrych žórłach so swójbje trudownikowych rostlinow (Scrophulariaceae) zarjaduje.
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
[wobdźěłać] Stejnišćo
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 146
- ↑ W internetowym słowniku: Klappertopf
[wobdźěłać] Žórła
- Aichele, D., Golte-Bechtle, M.: Was blüht denn da: Wildwachsende Blütenpflanzen Mitteleuropas. Kosmos Naturführer (1997)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
[wobdźěłać] Eksterne wotkazy
Wulka hłuška. W: FloraWeb.de. (něm.)
