Wowča dornica
 |
|
| A: Wowča dornica (Festuca ovina) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Monokotyledony | |
| Commelinidy | |
| porjad: | (Poales) |
| swójba: | Słódke trawy (Poaceae) |
| ród: | Dornica[1][2] (Festuca) |
| družina: | Wowča dornica |
| wědomostne mjeno | |
| Festuca ovina | |
| L. | |
Wowča dornica (Festuca ovina) je rostlina ze swójby słódkich trawow (Poaceae).
Wobsah |
Wopis [wobdźěłać]
Wowča dornica je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 10 hač 60 cm. Rostlina twori huste kupy.
Stwjelco je zwjetša štyrihranite.
Stołpik ma zwjetša jenož 1-2 kolence.
Łopjena [wobdźěłać]
Łopjena su seršćikojće zakulene abo fałdowane, zwjetša włóskćeńke, často hrube a namódreń zwobručowane. Łopjenowe kóžki su jara krótke.
Z krytymi łopjenami, kotrež často njesu worštu z wóska, rostlina je derje na suchotu přeměrjena.
Kćenja [wobdźěłać]
Kćěje wot meje hač oktobra. Pakić docpěwa dołhosć wot (3) 5 hač 12 cm a je małko rozhałuzowana ze zrunanymi hałuzami. Kłóski su owalno-dołhojte a docpěwaja dołhosć wot 4 hač 7 (10) mm. Krywne pluwizny su zwjetša kochtate.
Stejnišćo [wobdźěłać]
Rosće na suchich łukach, pastwach, skalnych škałobach, w swětłych lěsach. Preferuje zwjetša suche, małowutkate pódy na swětłych hač połchłódkojtych stejnišćach.
Rozšěrjenje [wobdźěłać]
Wužiwanje [wobdźěłać]
Łuki z wjele wowčeje dornicy so jenož jako wowču pastwu hodźa.
Zahrodnicy rady formy z jara módrje zwrobručowanymi łopjenami w kamjentynch zahrodach plahuja.
Podobna družina [wobdźěłać]
- Čerwjena dornica (Festuca rubra) ma často čerwjenojte kłóski. Jenož delnje łopjena su seršćate, mjeztym zo stołpikowe łopjena su płone abo rynojte.
Nóžki [wobdźěłać]
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 96
- ↑ W internetowym słowniku: Schwingel
Žórła [wobdźěłać]
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 384 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 454 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
