Wětrnik
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Wětrnik je techniski twar, kotrehož křidła so z mocu wětra pohonjuje. Najbóle znate je wužiwanje wětrnikow k mlěću žita k tołčej a muce.
Stawizny [wobdźěłać]
Hižo w starej Arabskej buchu wětrniki jako wodowu klumpu wužiwane. Wone buchu pod Omarom I. wot persiskich njewólnikow twarjene. Wětrniki buchu w 12. lětstotku přez płachty a klapy wuhotowane. Křižerjo najskerje přinjesechu znajomosće do Europy.
Wětrniki so su do sewjerneje Europy w 12. lětstotku dóstali. Při tym byli prěnje młyny proste konstrukcije, kotrychž fronta bu k boku wětra stajena. Wot 16. lětstotka bě jenož třěcha z křidłami wjerćita. Tajki wětrnik bu za rozdźělnych zaměry wužiwany:
- mlěće žita
- powódnjenje a wotwódnjenje
- wódna zběhanska mašina
- naćěr rozdźělnych mašinow
Žórło [wobdźěłać]
- Geschichte der Technik, 1978, Edition Leipzig, strony 99, 136, 142, 143 (něm.)
