Pěskowa chójna
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
 |
|
| Pěskowa chójna (Pinus sylvestris) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| wotrjad: | Nahosymjeńcy (Pinophyta) |
| klasa: | Jehlinaki (Pinopsida) |
| podklasa: | (Pinidae) |
| porjad: | (Pinales) |
| swójba: | Chójnowe rostliny (Pinaceae) |
| podswójba: | (Pinoideae) |
| ród: | Chójna[1][2] (Pinus) |
| družina: | Pěskowa chójna |
| wědomostne mjeno | |
| Pinus sylvestris | |
| L. | |
| Mapa | |
 |
|
| rozšěrjenje | |
Pěskowa chójna (Pinus sylvestris) je štom ze swójby chójnowych rostlinow. Dalše ludowe mjena su šlejsa, holanska borojca a łučwowy štom.
Wobsah |
[wobdźěłać] Wobrazy
 ilustracija |
 lěs (Sierra de Guadarrama, Španiska) |
 lěs (Braniborska, Němska) |
 |
[wobdźěłać] Wopisanje
Pěskowa chójna je štom, kotryž docpěwa wysokosć wot 40 m. Jeje króna ma kehelojty abo předešćnikojty zróst.
Skora je zmjeńša w krónje zerzawočerwjena a delnim dźělu zdónka je ćěmno-bruna.
Jehły su zwjetša jedyn raz wokoło wóski wjerćane. Jich znutřkowny bok je módrozeleny. A wone steja po dwěmaj na krótkich wurostkach a docpěwaja dołhosć wot 3 hač 7 cm.
Kćěje wot meje hač junija, mjeztym kćěw w starobje wot 30 hač 70 lět započina. Njeličomne próški maja dwaj powětrowej měchaj, a tohodla su jara lochke.
Hable su kulojte hač jejkojte, na bazy zwjetša křiwe a docpěwaja dołhosć wot 2,5 hač 6 (7) cm. Symjenja hakle w druhim lěću po kćěwje dozrawja.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće w přirodźe na skałach, łukach, w nahłych zwisach a tymjenjach. Preferuje skerje ćopliše, suche pódy a potrjebuje wjele swětła.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Noty
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, strona 163
- ↑ W internetowym słownik: Kiefer
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 430 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 390 (něm.)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
- Kral, Jurij: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica serbska, Budyšin (1927)
- Völkel, Pawoł: Hornjoserbsko-němski słownik, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin (1981)
[wobdźěłać] Eksterne wotkazy
- wopisanje a systematika (jendź.)
