Pěskowa chójna

Pěskowa chójna

Pěskowa chójna (Pinus sylvestris)
systematika
Domena	Eukaryoty
Swět	Rostlinstwo
klasa:	(Coniferopsida)
porjad:	Konifera (Coniferales)
swójba:	Chójnowe rostliny (Pinaceae)
podswójba:	(Pinoideae)
ród:	Chójna (Pinus)
družina:	Pěskowa chójna
wědomostne mjeno
Pinus sylvestris
L.
Mapa
rozšěrjenje

Pěskowa chójna (Pinus sylvestris) je štom ze swójby chójnowych rostlinow (Pinaceae). Dalše ludowe mjena su šlejsa, holanska borojca a łučwowy štom.

Wobrazy

• 

  ilustracija

• 

  lěs (Sierra de Guadarrama, Španiska)

• 

  lěs (Braniborska, Němska)

• 
• 

Wopis

Pěskowa chójna je štom, kotryž docpěwa wysokosć wot 40 m. Jeje króna ma kehelojty abo předešćnikojty zróst.

Skora je zmjeńša w krónje zerzawočerwjena a delnim dźělu zdónka je ćěmno-bruna.

Jehły su zwjetša jedyn raz wokoło wóski wjerćane. Jich znutřkowny bok je módrozeleny. A wone steja po dwěmaj na krótkich wurostkach a docpěwaja dołhosć wot 3 hač 7 cm.

Kćěje wot meje hač junija, mjeztym kćěw w starobje wot 30 hač 70 lět započina. Njeličomne próški maja dwaj powětrowej měchaj, a tohodla su jara lochke.

Hable su kulojte hač jejkojte, na bazy zwjetša křiwe a docpěwaja dołhosć wot 2,5 hač 6 (7) cm. Symjenja hakle w druhim lěću po kćěwje dozrawja.

Stejnišćo

Rosće w přirodźe na skałach, łukach, w nahłych zwisach a tymjenjach. Preferuje skerje ćopliše, suche pódy a potrjebuje wjele swětła.

Žórła

• Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 430 (něm.)
• Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 390 (něm.)
• Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
• Kral, Jurij: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica serbska, Budyšin (1927)
• Völkel, Pawoł: Hornjoserbsko-němski słownik, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin (1981)

Eksterne wotkazy

• wopisanje a systematika (jendź.)