Struga

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Struga
Struga w Mułkecach
Struga w Mułkecach
běži přez Trjebin, Slepo
žórło w Běłej Wodźe
wuliw zapadnje Noweho Města do Sprjewje
(51° 29′ 34″ S, 14° 26′ 23″ W51.49277777777814.439722222222Koordinaty: 51° 29′ 34″ S, 14° 26′ 23″ W)
mórski basenk Sewjerne morjo

Struga je rěčka w sewjernej Hornjej Łužicy w Sakskej. Wona je prawy přitok Sprjewje a ćeče přez Slepjansku kónčinu. Po Kiće Lorencu je wona symbol za přeměnjenje Slepjanskeho regiona.

Rěčka so na zapadźe Běłeje Wody wužórli a běži najprjedy sewjernje Wochožanskeje jamy přez Trjebin a Slepo do zapadneho směra. W Slepom so na juh wobroći a přeběži wjesce Rowno a Mułkecy, hdźež so jej wotlěwa z Miłoraza pochadźaca Šěroka hrjebja přidruži. Blisko Noweho Města so wotprawa do Sprjewje wuliwa. Struga je dźensniši dźeń nimale na cyłym rěčnym běhu kanalizowana.

Dla swojeho połoženja w bliskosći brunicowych jamow je Struga jara kisała a železnata. Za čas NDR bě nimo toho přez industrijne wotwody z Běłeje Wody ćežko wobćežena.

We wobłuku germanizacije serbskich geografiskich mjenow pod nacionalsocialistiskim knjejstwom přemjenowachu Strugu w lěće 1937 oficielnje na „Wellenbach“, štož něhdźe wotpowěduje přełožkej prasłowjanskeho słowa struga. 1949 dósta rěčka swoje stare mjeno po wobzamknjenju Nišćanskeho wokrjesneho sejmika wróćo.[1]

Literatura[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Kito Lorenc: Struga: Wobrazy našeje krajiny. Bilder einer Landschaft. VEB Verlag Domowina, Bautzen 1967.

Nóžki[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. Gero Lietz: Zum Umgang mit dem nationalsozialistischen Ortsnamen-Erbe in der SBZ/DDR. Leipzig 2005, ISBN 3-937209-63-8, str. 102.

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

 Commons: Struga – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije