Stołpinski hamt
Stołpinski hamt zarjadowaše něhdźe wot lěta 1320 stare wobsydstwo Mišnjanskeho biskopstwa w Hornjej Łužicy a susodnych kónčinach, kotrež njepodstejachu krajnemu bohotej w Budyšinje a z tym tež nic čěskemu kralej. Srjedźišći tutoho wobsydstwa běštej Hodźijski hród z wokolinu (wot 1006 we wobsydstwje biskopstwa) kaž tež Stołpin sam (wot 13. lětstotka). Wot lěta 1559 słušachu tute kónčinje k Sakskemu kurwjerchowstwu. To so mjez druhim na (porno Hornjej Łužicy) konsekwentne přesadźenje reformacije kaž tež na rěčnu politiku abo na wotstronjenje roboćanstwa wuskutkowaše.
Teritorij hamta bě rozrjadowany do němskeho wobkruha z 18 wjeskami a serbskeho z 10½ wjeskami (pozdźišo 8), kotrež so wot Hodźija zarjadowachu.[1] Za serbske wjeski mějachu w Hodźiju swójske sudnistwo a Hodźijski farar bě jako zastupjer Biskopičanskeho superintendenta zamołwity za serbske cyrkwinske naležnosće w tutym teritoriju.
Do hornjołužiskich wjeskow, kotrež Stołpinskemu hamtej podstejachu, słušachu nimo Hodźija tež Běčicy, Brěza, Cokow, Čorne Noslicy, Dobranecy, Dobruša, Drječin, Drjewnica, Dźěžnikecy, Hnašecy, Hornja Hórka, Hunćericy, Chanecy, Koblicy, Kosarnja, Myšecy, Njezdašecy, Tućicy, Warnoćicy, Wjazońca, Wjelećin, Wjelkowy, Wostašecy, Wulki Wosyk (zdźěla), Zemichow, Zdźar a někotre mjeńše sydlišća. Jako eksklawa běchu tež Kubšicy hamtska wjes.
Wotkaz
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- Přisłušne wjeski w Digitalnym stawizniskim zapisu sakskich městnosćow (němsce)
Nóžki
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- ↑ Karlheinz Blaschke, Uwe Ulrich Jäschke: Kursächsischer Ämteratlas 1790. Verlag Klaus Gumnior, Kamjenica 2009, str. 54.