Stetoskop
Stetoskop je k posudźowanju zwukowych fenomenow w nutřkownym prózdnych ćělesow wužiwany instrument. Wone słuži w medicinje diagnozy schorjenjow a wužiwa so na přikład w mašinotwarje k spóznaću zmylkow.
Nastroj bu 1816 za mediciniske wužiwanje wuwity, hdźež słuži posrědnemu wotposkanju (wurěčowanju) zwukow nutřkownych organow, wosebje wutroby a płucow, kotrež leža w hrudźniku. Jeho wunamakar René Laennec mjenowaše instrument neoklasisce stéthoscope („Brustüberwacher“; wot starogrjeksce στῆθος stēthos ’Hrudź‘ a σκοπεῖν skopein 'hladać, přepytować') a tute mjeno bu z francošćiny tež do němčiny jako stetoskop wotpokazane.
Typiske skutkowne přeměry hłowy wučinjeja 30 do 46 mm. Pola dwójnych hadźicow woteńdźetej hižo wot hłowy dwě hadźicy.
