Kamjentna Wólšinka
|
| ||
| gmejna: | Kwětanecy při jězoru | |
| zagmejnowanje: | 1973 (do Sprjojc) | |
| wobydlerstwo: | 146 (30. junija 2025)[1] | |
| přestrjeń: | 4,255 km² | |
| wysokosć: | 170 metrow n.m.hł. | |
51.27916666666714.697222222222170 | ||
| póstowe čisło: | 02906 | |
| předwólba: | 035893 | |
| starše mjena: | Stein Öllß (1528), Klein-Oelsa (1638), Stein Oelsa (1732), Stein Oelßa (1791), Kamentna Woleszniczka (1800), Wolschinka (1835), Kaḿeńtna Wólšinka (1831/43)[2] | |
Něhdyši hosćenc při Budyskej dróze (kulturny pomnik) | ||
wikidata: Kamjentna Wólšinka (Q2341868) | ||
Kamjentna Wólšinka (němsce Steinölsa) je wjes w Zhorjelskim wokrjesu na wuchodźe Sakskeje, kotraž słuša wot 1995 do gmejny Kwětanecy při jězoru. Leži w Hornjej Łužicy 170 metrow nad mórskej hładźinu a ma wokoło 150 wobydlerjow.
Geografija
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Wjeska leži něhdźe dźewjeć kilometrow zapadnje něhdyšeho wokrjesneho města Niskeje na wuchodnej kromje biosferoweho rezerwata Hornjołužiska hola a haty a sewjernje Wysokeje Dubrawy (307 m). Wona je do wšěch směrow wobdata wot lěsa; na sewjeru Kamjentneje Wólšinki rozpřestrěwa so Mikowska hola. Južnje poprawneje wsy leži sydlišćo Dubrawa. Mjez wjesku a tři kilometry zdalenym Kwětanečanskim spjatym jězorom leži 222 metrow wysoka Gmejnska hora.
Wokolne wsy su Mikow na sewjeru, Hóršow na sewjerowuchodźe, Sprjojcy na wuchodźe, Chołm na juhowuchodźe, Radšow w gmejnje Wysoka Dubrawa na juhu, Hornje Brusy a Wukrančicy na juhozapadźe kaž tež Lipinki a Dołha Boršć na sewjerozapadźe.
Stawizny
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Po formje sydlišća je Kamjentna Wólšinka nawsowc. Prěnje historiske naspomnjenje jako Stein Öllß pochadźa z Budyskich aktow lěta 1528, z tym so wjes wo tójšto pozdźišo naspomni hač wokolne sydlišća. Ležownostne knjejstwo měješe ryćerkubło we wsy.[2]
Wjesne mjeno poćahuje so na wólše, při čimž je němske mjeno wotwodźenka ze serbskeho. Zo by so rozeznawała wot bliskeje Wólšiny (dźensa Dołha Boršć-wuchod), dósta wjeska přidawk Kamjentna, kotryž so na połoženje pod Wysokej Dubrawu poćahuje.[3]
Po Wienskim kongresu 1815 přińdźe wjes k Pruskemu kralestwu a přisłušeše nětko Rózborskemu wokrjesej. Hač do lěta 1847 bě Kamjentna Wólšinka zafarowana do Hbjelska a wot toho časa do wo wjele blišeho Chołma.[2]
Pod nacionalsocialistiskim knjejstwom přeněmčichu wjesne mjeno z ideologiskich přičin na Steinerlen. W lěće 1948 dósta wjes swoje poprawne mjeno wróćo.
Do 1973 bě Kamjentna Wólšinka samostatna gmejna w Nišćanskim wokrjesu a bu potom do Sprjojc zagmejnowana.[2]
Wobydlerstwo a rěč
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Po statistice Arnošta Muki měješe Kamjentna Wólšinka 1884/85 cyłkownje 188 wobydlerjow, z kotrychž běchu 100 Serbow (53 %).[4] Wjeska ležeše tehdy na wuchodnej kromje serbskorěčneho teritorija; susodne Sprjojcy běchu hižo přeněmčene. Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot jenož hišće 1,8 %, to rěka pjeć dorosćenych serbskorěčnych wobydlerjow.[5] Tamniši Serbja rěčachu wuchodnu holansku narěč hornjoserbšćiny.
Wobchad
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Kamjentna Wólšinka leži při statnej dróze S 109 (Budyšin–Niska). Busowa linija 31 zwjazuje wjes wodnjo hodźinsce z Niskej, Wósporkom a Lubijom.
Literatura
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- Von der Muskauer Heide zum Rotstein. Heimatbuch des Niederschlesischen Oberlausitzkreises. Lusatia Verlag, Bautzen 2006, str. 291
Wotkazaj
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- Kamjentna Wólšinka na webstronach gmejny Kwětanecy (němsce)
Žórła
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- ↑ staw: 30. junija 2025; podaća gmejnskeho zarjada Kwětanecy pod quitzdorf-am-see.de
- 1 2 3 4 Kamjentna Wólšinka w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
- ↑ Walter Wenzel: Oberlausitzer Ortsnamenbuch. LND, Budyšin 2008, str. 127.
- ↑ Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
- ↑ Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 254. [276 wobydlerjow, z nich 5 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 0 z pasiwnymi, 0 serbskich dźěći a młodostnych, 271 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

