Prepozicija
Prepozicije (z łaćonskeho praepositio, „doprědkastajenje“) su družina słowow, kotraž steja w zasadźe před substantiwami abo pronomenami a žadaja sej wěsty pad (w rěčach, kotrež znaja gramatiske pady). Wone maja w zwisku z jim sćěhowacym słowom lokalny, kawsalny, temporalny, modalny abo druhi woznam a słuža markěrowanju gramatiskich poćahow mjez stawami sady. Same pak žadyn woznam njenoša. Prepozicije so w najwjace rěčach – tak tež w serbšćinje – flektować njehodźa, to rěka zo wostanu njezměnjene.
Słowčka ze samsnej funkciju, kotrež pak po słowje steja, mjenuja so postpozicija (w serbšćinje dla).
Prepozicije w serbšćinje
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]| pad | prepozicije |
|---|---|
| genitiw | bjez, do, dla (zwjetša postpozicija), nimo, podłu pola, (koło)wokoło, wot, z(e) (směr, čas)... |
| datiw | k(e), napřećo, porno, přećiwo... |
| akuzatiw | na (směr), po (směr, zaměr), pře, přez, wo, wob, za (zaměr, čas)... |
| instrumental | mjez (městno), nad, pod, před, z(e) (instrument), za (lokalnje)... |
| lokatiw | w(e), na, po (časowje, pohib), při, wo... |
Instrumental a lokatiw wustupujetej w serbšćinje jenož z prepoziciju.
Žórło
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- Hinc Šewc-Schuster: Gramatika hornjoserbskeje rěče. Fonologija, fonetika, morfologija. 2. wobdźěłany nakład, LND 1984, str. 218–228.
| ||||||||