Pomorcy
|
| |||||
| gmejna: | Bukecy | ||||
| zagmejnowanje: | 1993 | ||||
| wobydlerstwo: | 140 (31. decembra 2022)[1] | ||||
| přestrjeń: | 2,57 km² | ||||
| wysokosć: | 230 metrow n.m.hł. | ||||
51.16111111111114.569444444444230 | |||||
| póstowe čisło: | 02627 | ||||
| předwólba: | 035939 | ||||
| wotwodźene słowa: |
| ||||
Něhdyši Pomorčanski wětrnik w lěće 1965 | |||||
wikidata: Pomorcy (Q160880) | |||||
Pomorcy (němsce Pommritz) su hornjołužiska wjes na wuchodźe sakskeho wokrjesa Budyšin a słušeja k Bukečanskej gmejnje. Leža 230 metrow nad mórskej hładźinu.
Geografija
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Susodne wjeski su Wawicy na sewjerowuchodźe, Něćin na wuchodźe, Bukecy na juhu, Trjebjeńca na juhozapadźe a Wadecy na zapadźe.
Ležownostne mjena
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Awstraliska łuka, Wopuše (Schwanzwiese), Trawniki, Bukečanska łuka při cyhlowanči, Trjebjenska łuka, W dołach, Cymerec pola (Bahnfelder), Rabowskec hórki, Hlinjane jamy, Ćahanca, Rokoćiny, Delne smahi, Za hunami, Na Bětnarcy.[2]
Stawizny
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Prěnje historiske naspomnjenje jako Pomyrwicz pochadźa z lěta 1359.[3] Po Mukowej statistice mějachu Pomorcy we 1880tych lětach cyłkownje 177 wobydlerjow, z nich 145 Serbow (82 %) a 32 Němcow.[4] Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 serbski podźěl wobydlerstwa wot jenož hišće 21,3 %.[5] Ewangelscy Pomorčenjo přisłušachu ze starodawna Bukečanskej wosadźe.
Wobchad
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Wot lěta 1846 maja Pomorcy zastanišćo při železniskej čarje Drježdźany–Zhorjelc.
Žórła
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- ↑ staw: 31. decembra 2022; Podaća gmejnskeho zarjada Bukecy
- ↑ Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 35 (digitalizat)
- ↑ Pomorcy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
- ↑ Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 58. → wšě wjeski
- ↑ Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 245. [572 wobydlerjow, z nich 83 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 17 z pasiwnymi, 22 serbskich dźěći a młodostnych, 450 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

