K wobsahej skočić

Póckowy

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Póckowy
Putzkau
wjesny wopon
wjesny wopon
Połoženje Póckowow na karće Hornjeje Łužicy
Połoženje Póckowow na karće Hornjeje Łužicy
DEC
gmejna: Smělna-Póckowy
zagmejnowanje: 1994
wobydlerstwo: 1.690 (9. meje 2011)[1]
wysokosć: 310–370 metrow n.m.hł.
51.114.2333310–370
póstowe čisło: 01877
předwólba: 03594
starše mjena: Paczkow (1366), Poczkow (1379), Poczke, Paczkaw, Puczkow (1411), Putzkaw (1590)
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Póckowčan/-ka
adjektiw:
Póckowski
skłonowanje:
Póckowow, Póckowam, Póckowy, Póckowami, w Póckowach
Ewangelska Marijina cyrkej w Póckowach
Ewangelska Marijina cyrkej w Póckowach

Ewangelska Marijina cyrkej w Póckowach

Póckowy (němsce Putzkau) su hornjołužiska wosadna wjes z 1.690 wobydlerjemi,[2] kotraž słuša ke gmejnje Smělna-Póckowy. Leža štyri kilometry juhowuchodnje Biskopic při hornim běhu Wjazońcy na juhu Budyskeho wokrjesa.

Wjes je typiski hornjołužiski łanowc, šěsć kilometrow dołhi, a nadeńdźe so mjez prěnim a druhim rjećazom Hornjołužiskich hór pod Honakom (445 m) a Rüdenbergom (444 m) mjez Biskopicami na sewjerozapadźe a Wjazońcu na wuchodźe pŕi zwjazkowej dróze 98. Susodna wjes na sewjeru je Smělna. W Póckowach namaka so wot lěta 1878 zastanišćo a 400 metrow dołhi wiadukt železniskeje čary Drježdźany–Žitawa, tak mjenowaneje „Južnołužiskeje železnicy“.

Ryćerkubło w Hornich Póckowach wokoło 1850

Prěni raz naspomnja so Hornje Póckowy w lěće 1344 jako Puczkov a 1379 jako knježe sydło Poczkow.[3] Delnje Póckowy mjenuja so potom 1411 jako Nedir Poczkow. Mjeno so po Wenzlu wotwodźuje wot wosoboweho mjena Puck, kotrež je tež ze staropólšćiny jako Pucek znate a pochadźa wot słowa puca za tołste lica.[4]

Delnje Póckowy mějachu hižo wokoło lěta 1500 swójsku wosadnu cyrkej, do kotrejež běštej wobaj dźělej zafarowanej. Ležownostne knjejstwo měješe ryćerkubło w Hornich Póckowach, kotremuž słušachu pozdźišo tež Trjechow kaž tež Cokow a Nowa Wjes na tamnym boku horow. Zarjadnisce njesłušachu Póckowy do Hornjeje Łužicy, ale kaž Biskopicy do Stołpinskeho hamta Kursakskeje.

Hakle 1934 nasta z dotalneju gmejnow Delnje a Hornje Póckowy zjednoćena krajna gmejna. W lěće 1994 zjednoćichu so dotal samostatne gmejny Smělna, Póckowy a Trjechow do noweje gmejny Smělna-Póckowy.

Porno susodnej Smělnej njejewja so Póckowy w Mukowej statistice,[5] dokelž so tu w 19. lětstotku hižo serbsce njerěčeše. Po hamtskim ličenju měješe wjes w lěće 1925 hižo 2314 wobydlerjow (1382 w hornjej a 932 w delnjej wsy), z kotrychž bě 2241 ewangelskich (96,8 %).

  • Jan Pomhajbóh Młynk (1743–1820), ewangelski farar w Budyšinku a Rakecach; rodźeny w Póckowach
  • Friedrich Alwin Schade (1881–1976), němski botanikar; rodźeny w Póckowach, po nim je pomjenowana Póckowska zakładna šula
  • Niederputzkau. W: Lausitzer Bergland um Pulsnitz und Bischofswerda (= Werte unserer Heimat. Zwjazk 40). 1. nakład. Akademie Verlag, Berlin 1983, str. 168–169.
  • Oberputzkau. W: Um Stolpen und Neustadt (= Werte unserer Heimat. Zwjazk 17). 1. nakład. Akademie Verlag, Berlin 1970.
  • Cornelius Gurlitt: Putzkau. W: Beschreibende Darstellung der älteren Bau- und Kunstdenkmäler des Königreichs Sachsen. 32. Zwjazk: Amtshauptmannschaft Bautzen (II. Teil). C. C. Meinhold, Dresden 1908, str. 233.
  1. staw: 9. meje 2011; Wuslědki censusa 2011 za Smělnu-Póckowy
  2. staw: 9. meje 2011; Wuslědki censusa 2011 za Smělnu-Póckowy
  3. Hornje Póckowy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Walter Wenzel: Oberlausitzer Ortsnamenbuch. LND, Budyšin 2008, str. 140 – ISBN 978-3-7420-2067-3.
  5. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
 Commons: Póckowy – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije