Wolešnica (Rudne horiny)

**Wolešnica**
němsce	Oelsnitz/Erzgeb.
	Wolešnica (Rudne horiny) na karće Sakskeje
	Wolešnica (Rudne horiny) na karće Sakskeje
Wopon
	Wopon Wolešnicy
	Wopon Wolešnicy
Zakładne daty
stat	Němska
zwjazkowy kraj	Sakska
wokrjes	Rudnohórski
wysokosć	330 metrow n.m.hł.
přestrjeń	26,28 km²
wobydlerstwo	10.954 (31. dec 2024)
hustosć zasydlenja	417 wob. na km²
póstowe čisło	09376
předwólby	(+49) 037298, 037296 (Neuwürschnitz)
awtowa značka	ERZ, ANA, ASZ, AU, MAB, MEK, STL, SZB, ZP
Politika a zarjadnistwo
měšćanosta	Thomas Lein (SPD)
adresa	Rathausplatz 1; 09376 Oelsnitz/Erzgeb.
webstrona	oelsnitz-erzgeb.de
Połoženje w Sakskej
	Karta
	wikidata: Wolešnica (Q57929)

50.72222222222212.698611111111

Koordinaty: 50° 43′ S, 12° 42′ W

Wolešnica^[2] (němsce Oelsnitz/Erzgeb.) je sakske město w Rudnohórskim wokrjesu. Nadeńdźe so 15 kilometrow wuchodnje Šwikawy a 19 kilometrow juhozapadnje Kamjenicy a ma něhdźe 11.000 wobydlerjow. Najebać mjena njeleži Wolešnica w samych Rudnych horinach, ale w Rudnohórskej žłobinje, potajkim w předkraju horin.

Městnostne mjeno je serbskeho pochada a bě prěnjotnje prawdźepodobnje pomjenowanje za rěčku, kotraž běžeše přez wólšinu. Kónc 12. lětstotka załožichu ryćerjo z Wolešnicy tule wjesku. Tuta so w lěće 1386 prěni raz we wopismje naspomni, wosadna cyrkej pak hižo 1286. Po wotkrywanju wuhlowych łožišćow w 19. lětstotku wuwiwaše so Wolešnica spěšnje k wuznamnemu hórnistwowemu stejišću a dósta w lěće 1924 měšćanske prawa.

Najznaćiši syn Wolešnicy je spisowaćel Reiner Kunze (* 1933).

Hórnistwowy muzej
Chrystusowa cyrkej
Dwórnišćo

Politika

Wolešnica słuša k sakskemu wólbnemu wokrjesej 13 (Rudne hory 1).

Žórła

↑ Aktualne ličby wobydlerstwa po gmejnach 2024; Statistiski krajny zarjad Sakskeje
↑ Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica Serbska, Budyšin 1927 (digitalizat).

Wotkazaj

Commons: Oelsnitz/Erzgeb. – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow

Wolešnica (Rudne horiny) w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)

Města a gmejny w Rudnohórskim wokrjesu

[Metadaty_wobydlerstwo_DE-SN-1] Aktualne ličby wobydlerstwa po gmejnach 2024; Statistiski krajny zarjad Sakskeje

[2] Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica Serbska, Budyšin 1927 (digitalizat).

[1]

[2]