Mannsberg
| Mannsberg | |||
|---|---|---|---|
_02.jpg) | |||
| wysokosć | 464 m | ||
| kraj | Sakska, Němska | ||
| masiw | Łužiske hory | ||
| kamjenizna | granodiorit, dolerit | ||
| |||
Mannsberg je 464 m[1] wysoka hora w gmejnje Wołbramecy w sakskej Hornjej Łužicy.
Přirodne poměry
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Hora leži w sakskim dźělu Łužiskich horow a jich mesogeochorje Sewjerne hornjołužiske hory.[2] Na horu nawjazuja hory Hutberg (503 m), Grenzberg (480 m), Höllenhübel (451 m) a čěske Srní (466 m). Geologisku podłohu twori přewažnje srjedźozornity łužiski granodiorit a na zapadnej skłoninje namaka so tež hybridny dwubłyšćinkaty granodiorit. Dopokazana je tež žiłka dolerita.[3] Přewažowacej typaj pódy stej podzolna bruna póda a pseudoglej.[4] Na juhowuchodźe pod horu so wužórli Kaltbach, kotryž słuša k přitočnišću Sprjewje, na zapadnej skłoninje wužórli so přitok Severního potoka bjez mjena, kotryž słuša k přitočnišću Zebnicy, sewjerne skłoniny potom słuša k přitočnišću Wjazońcy. Cyła hora tak słuša k přitočnišću Łobja a Sewjerneho morja. Najwjetši dźěl Mannsberga pokrywaja łuki a pola. Hora leži w krajinoškitnej kónčinje Hornjołužiske hory.
Turistika
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Na wjeršk wjedźe žołto markěrowana pućowanska šćežka.[5]
Galerija
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Łužiski granodiorit 
Dwubłyšćinkaty granodiorit 
Dolerit 
Granodioritowy porfyr
Žórła
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- ↑ Digitale Topographische Karte Sachsen 1 : 10 000 (němsce) Staatsbetrieb Geobasisinformation und Vermessung Sachsen. Wotwołane dnja 30. awgusta 2025.
- ↑ FDZ Naturräume in Sachsen (němsce) IÖR-Forschungsdatenzentrum. Wotwołane dnja 30. awgusta 2025.
- ↑ Geologische Karte Sachsen 1 : 50 000 (němsce) Staatsbetrieb Geobasisinformation und Vermessung Sachsen. Wotwołane dnja 30. awgusta 2025.
- ↑ Bodenkarte Sachsen 1 : 50 000 (němsce) Staatsbetrieb Geobasisinformation und Vermessung Sachsen. Wotwołane dnja 30. awgusta 2025.
- ↑ Mapy.com: turistická mapa. Mapy.com. Wotwołane dnja 30. awgusta 2025.
Literatura
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- Theodor Schütze: Um Bautzen und Schirgiswalde (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 12). 1. nakład. Akademie Verlag, Berlin 1967.
Wotkazaj
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Sewjerozapadny wuběžk: Klóšterska hora (Pinč) (394) | Trjechowska hora (401) | Knježnina hora (373) | Butrowa hora (388)
Sewjerny rjećaz: Spitzberg (385) | Honak (445) | Wulki Pichow (498) | Ćeleńc (366) | Čertowa klětka (467) | Mnišonc (448) | Lubin (432) | Lubjenc (384) | Žmórc (410) | Hromadnik (511) | Čornobóh (557) | Rubježny hród (541)
Druhi rjećaz: Sokolnik (586) | Darinska hora (491) | Motydłowska wyšina (504) | Chołmy (487) | Běłobóh (497) | Pastwina hora (421)
Třeći rjećaz: Schlechteberg (485) | Kotmar (582) | Beckenberg (408) | Großer Stein (471) | Weißer Stein | Oberoderwitzer Spitzberg (510) | Hutberg (405) | Sonnenhübel (469) | Großer Berg (439) | Schönbrunner Berg (429) | Schanzberg (408)
Štwórty rjećaz: Ungerberg (538) | Tanečnice (599) | Hraniční vrch (522) | Vlčí hora (591) | Frenzelsberg (474)