Höllenhübel
| Höllenhübel | |||
|---|---|---|---|
 | |||
| wysokosć | 451 m | ||
| kraj | Sakska, Němska | ||
| masiw | Łužiske hory | ||
| kamjenizna | granodiorit, dolerit | ||
| |||
Höllenhübel je 451 metrow[1] wysoka hora w gmejnje Wołbramecy w sakskej Hornjej Łužicy.
Přirodne poměry
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Hora leži w sakskim dźělu Łužiskich horow a jich mesogeochorje Sewjerne hornjołužiske hory.[2] Na wuchodźe na Höllenhübel nawjazuje Sydom lipow (454 m), na juhu Mannsberg (464 m) a na sewjeru Steinberg (445 m). Geologisku podłohu twori přewažnje srjedźozornaty łužiski granodiorit a dopokazana je tež žiłka dolerita. Na žiłce namaka so stara skała.[3] Přewažowacy typ pódy je podzolna bruna póda a mało tež wustupuja eroděrowana parabruna póda, pseudoglej a regosol.[4] Woda ze zapadneje skłoniny ćeče do Wołbramečanskeje rěčki, kotraž je prawy přitok Wjazońcy. Sewjernje pod horu wužórli so a ćeče rěčka Steinbergwasser a južnje ćeče Kaltbach. Wobě rěčce słušatej k přitočnišću Sprjewje. Cyła hora tak słuša k přitočnišću Łobja a Sewjerneho morja. Wuchodny dźěl hory je z jehlinowym hač měšanym lěsom porosćeny, na zapadnym dźělu namakaja so pola, łuki a dźěl Wołbramec. Höllenhübel leži w krajinoškitnej kónčinje Hornjołužiske hory. Přez sedło mjez Höllenhübelom a Steinbergom wjedźe zwjazkowa dróha B 98.
Žórła
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- ↑ Digitale Topographische Karte Sachsen 1 : 10 000 (němsce) Staatsbetrieb Geobasisinformation und Vermessung Sachsen. Wotwołane dnja 5. septembra 2025.
- ↑ FDZ Naturräume in Sachsen (němsce) IÖR-Forschungsdatenzentrum. Wotwołane dnja 5. septembra 2025.
- ↑ Geologische Karte Sachsen 1 : 50 000 (němsce) Staatsbetrieb Geobasisinformation und Vermessung Sachsen. Wotwołane dnja 5. septembra 2025.
- ↑ Bodenkarte Sachsen 1 : 50 000 (němsce) Staatsbetrieb Geobasisinformation und Vermessung Sachsen. Wotwołane dnja 5. septembra 2025.
Literatura
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- Theodor Schütze: Um Bautzen und Schirgiswalde (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 12). 1. nakład. Akademie Verlag, Berlin 1967.
Wotkazaj
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Sewjerozapadny wuběžk: Klóšterska hora (Pinč) (394) | Trjechowska hora (401) | Knježnina hora (373) | Butrowa hora (388)
Sewjerny rjećaz: Spitzberg (385) | Honak (445) | Wulki Pichow (498) | Ćeleńc (366) | Čertowa klětka (467) | Mnišonc (448) | Lubin (432) | Lubjenc (384) | Žmórc (410) | Hromadnik (511) | Čornobóh (557) | Rubježny hród (541)
Druhi rjećaz: Sokolnik (586) | Darinska hora (491) | Motydłowska wyšina (504) | Chołmy (487) | Běłobóh (497) | Pastwina hora (421)
Třeći rjećaz: Schlechteberg (485) | Kotmar (582) | Beckenberg (408) | Großer Stein (471) | Weißer Stein | Oberoderwitzer Spitzberg (510) | Hutberg (405) | Sonnenhübel (469) | Großer Berg (439) | Schönbrunner Berg (429) | Schanzberg (408)
Štwórty rjećaz: Ungerberg (538) | Tanečnice (599) | Hraniční vrch (522) | Vlčí hora (591) | Frenzelsberg (474)