granodiorit
Granodiorit je hłuboka magmatiska kamjenizna, kotraž wobsteji z křemjenja, žiwca a błyšćinki. Ze žiwcow přewažuje běły plagioklas nad kaliumowym žiwcom a z tym so rozeznawa wot zornowca. Křemjeń je ćmowy (šěry hač šěromódry). Ćmowa błyšćinka (biotit) je přeco zastupjena, swětła (muskovit) móže być přitomna. Husto je zastupjeny tež amfibol. Zwjetša ma małe hač srjedźne zorna. Granodiorit twori hłuboke ćělesa. Samsnu zestawu matej dacit (wulkaniska magmatiska kamjenizna) a granodioritowy porfyr (žiłowa magmatiska kamjenizna). Granodiorit so daloko a šěroko wužiwa jako twarski a dekoratiwny kamjeń. Zhromadnje ze zornowcom słuša k najbóle rozšěrjenym kamjeniznam zemskeje skory.
Družiny granodiorita
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- łužiski granodiorit: ma šěromódru barbu a srjedźne zorna, je najbóle rozšěrjena kamjenizna w Hornjej Łužicy a Słanknowskim wuběžku
- dwubłyšćinkaty granodiorit: ma šěročornu barbu a małe zorna, je rozšěrjeny na zapadźe Hornjeje Łužicy a zapadźe Słanknowskeho wuběžka
- lipowsko-rožanski granodiorit: ma šěromódru barbu a porfyrisku strukturu, je mało rozšěrjeny we Słanknowskim wuběžku
- václavicki granodiorit: ma šěromódru barbu a srjedźne zorna, je rozšěrjeny na juhu Słanknowskeho wuběžka[1]
Granodiorit we Łužicy
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Granodiorit je najbóle rozšěrjena kamjenizna w Hornjej Łužicy, hdźež wustupuje w dwěmaj wariantomaj. Łužiski granodiorit ma srjedźne zorna, ma šěru hač šěromódru barbu, rozprochnawjeny je bruny. Dwubłyšćinkaty granodiorit ma małe zorna a šěročornu barbu, rozprochnawjeny je tež bruny. Wobsahuje biotit a tež muskovit. Łužiski granodiorit wudobywa so w aktiwnymaj skałomaj w Kinču a Plusnikecach a dwubłyšćinkaty na mjezy Hornjeje Łužicy w Oberottendorfje.[2]
Galerija
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Dwubłyšćinkaty granodiorit 
Dwubłyšćinkaty granodiorit rozprochnawjeny 
Łužiski granodiorit 
Łužiski granodiorit rozprochnawjeny 
Pěsk z łužiskeho granodiorita 
Lipowsko-rožanski granodiorit
Žórła
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- ↑ Mojmír Opletal a kol.: Vysvětlivky k základní geologické mapě České republiky 1 : 25 000. 02–222 Jiříkov a 02–224, 03-113 Varnsdorf. Česká geologická služba, Praha 2005, str. 11–12.
- ↑ Geologiska karta 1 : 50 000 (němsce) Staatsbetrieb Geobasisinformation und Vermessung Sachsen. Wotwołane dnja 29. julija 2025.
Literatura
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- Arnošt Dudek, Miroslav Malkovský, Miloš Suk: Atlas hornin. 2. nakład. Academia, Praha 1984, str. 312.
