Erwin Hanuš

Erwin Hanuš (němsce Erwin Hannusch; * 4. nowembra 1935)^[1] je delnjoserbski rěčespytnik, wučer, docent, rozhłosowy redaktor, awtor wučbnicow a šulskich materialijow, přełožowar. Wón bě wot 1993 do 2008 redaktor Serbskeje pratyje a je nimo toho awtor dźěćaceju knihow (pod pseudonymom Hanoch).

W lěće 1988 spožči so jemu čestne znamješko Domowiny.^[2]

Publikacije

1974 – Cytańske maśizny: za 11./12. lětnik, Budyšin
1981 – Wucbnica serbšćiny, Budyšin
2009 – Niedersorbisch praktisch und verständlich, Budyšin (wučbnica)
2012 – Deutsch-niedersorbisches Schulwörterbuch / Nimsko-dolnoserbski šulski słownik, Budyšin (hromadźe z Anju Pohončowej a Manfredom Starostom)
2019 - Wósłonki mójogo žywjenja (spomnjeća), Budyšin

Knize za dźěći (Hanoch)

2013 - Wjasele na zwěrjetkach, ilustrował Günter Wongel
2015 - Wjasele we pśiroźe, ilustrowała Martina Burghart-Vollhardt

Přełožki do delnjoserbšćiny

1976: Jan Šołta: Přehlad serbskich stawiznow (z němskeho wudaća Abriß der sorbischen Geschichte), Budyšin
1978: Mrokawa běłych pjerkow. Zběrka wulicowańkow (Erwin Hanuš a Wylem Bjero), Budyšin

Nóžki

↑ Helmut Kaltšmit: Leksikon awtorow serbskich knihow 1945-1978, Budyšin 1979, str. 38
↑ Lisćina wuznamjenjenych ze čestnym znamješkom Domowiny 1958-1989

Wotkazy

Commons: Erwin Hanuš – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow

[1] Helmut Kaltšmit: Leksikon awtorow serbskich knihow 1945-1978, Budyšin 1979, str. 38

[2] Lisćina wuznamjenjenych ze čestnym znamješkom Domowiny 1958-1989

[1]

[2]