Dažink

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Dažink
Kleindehsa
gmejna: Lěwałd
zagmejnowanje: 1994
wysokosć: 338 metrow n.m.hł.
51.10555555555614.595833333333338
póstowe čisło: 02708
předwólba: 03585
Dažinčanski wodowy hród

Dažinčanski wodowy hród

wikidata: Dažink (Q1746390)

Dažink (němsce Kleindehsa) je hornjołužiska wjes na samym zapadźe sakskeho wokrjesa Zhorjelc při hranicy z Budyskim wokrjesom, kotraž słuša wot lěta 1994 ke gmejnje Lěwałd.

Leža we wysokosći 338 metrow pod Rubježnym hrodom (542 m) při puću z Lubija do Kumwałda. Dalše wokolne hory su Wowča hora (419 m) na sewjeru, Bubnik (376 m) na juhowuchodźe a Kočowska hora (466 m) na juhozapadźe. Susodne wjeski su Jawornik za Wowčej horu na sewjeru, k městu Lubij słušacy Dažin na wuchodźe, Zwadow za Kočowskej horu na juhu kaž tež Koča a Jiłow na zapadźe.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Napohlad Rubježneho hrodu z Dažinka

Wjeska, kotraž bu jako lěsny łanowc załožena, napomni so prěni raz w lěće 1306 jako ambae Theesyn a bě hižo w 14. lětstotku sydło ryćerkubła.[1] Mjenowa forma Dycin z lěta 1242 njeje zwěsćena a poćahuje so prawdźepodobnje na susodny Dažin. Pod Dažinčanskim hrodom su powostanki wodoweho hrodu hišće spóznajomne. W dźensnišej formje bu twarjenje, kiž słuži wot lěta 1953 jako šula, w lěće 1747 natwarjene. Ze starodawna słuša Dažink k Lěwałdskej wosadźe.

Do 1998 měješe Dažink zastanišćo při železniskej čarje Budestecy–Lubij, kotraž słuži dźensa jako kolesowarska šćežka.

Hač do lěta 1994 bě Dažink samostatna gmejna z wjesnymaj dźělomaj Koča (Kötzschau) a Zwadow (Streitfeld), kotraž měješe na kóncu něhdźe 450 wobydlerjow.

Wobydlerstwo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

W Dažinku rěčeše so hač do 20. lětstotka serbsce, a to Lubijska narěč hornjoserbšćiny. Po wuslědkach Arnošta Čerknikoweje statistiki z lěta 1956 rěčachu w Dažinku tehdy hišće 11 wot cyłkownje 605 wobydlerjow serbsce (2,1 %).[2]

Literatura[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Cornelius Gurlitt: Kleindehsa. W: Beschreibende Darstellung der älteren Bau- und Kunstdenkmäler des Königreichs Sachsen. 34. Zwjazk: Amtshauptmannschaft Löbau. C. C. Meinhold, Dresden 1910, str. 266.

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. Dažink w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  2. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 253. [605 wobydlerjow, z nich 8 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 2 z pasiwnymi, 3 serbske dźěći a młodostni, 592 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

 Commons: Dažink – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije