Zahrodny hroch

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Zahrodny hroch
Illustration Pisum sativum0.jpg
Zahrodny hroch (Pisum sativum)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Eurosidy I
porjad: Fabales
swójba: Łušćinowcy (Fabaceae)
podswójba: Mjetelojte kwěty
(Faboideae)
tribus: (Vicieae)
ród: Hroch[1][2] (Pisum)
družina: Zahrodny hroch
wědomostne mjeno
Pisum sativum
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Zahrodny hroch (Pisum sativum) je rostlina ze swójby łušćinowcow (Fabaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Zahrodny hroch je jednolětna družina, kotraž z łopjenowymi wobwitkami łazy.

Kćenja su běłe a po jednym steja.

Płody a symjenja[wobdźěłać]

Płody su łušćiny, kotrež docpěwaja dołhosć wot 6 hač do 10 cm. Jich bělizna je hruba. Symjenja su kulowate, hładke a nazeleń žołte, čworkojte abo zelene.

Poddružiny a warjetety[wobdźěłać]

Zahrodny hroch ma rozdźělne kulturne formy.

  • Rólny hroch (Pisum sativum subsp. sativum convar. speciosum) je kulturna forma zahrodneho hrocha, kotryž so za zelenu a suchu picu wužiwa. Jeho symjenja su tróšku róžkate, šěrozelene a brunje dypkate. Nimo toho chorhojčka kćenja je blěda. Křidleška su ćmowowioletne.
  • Zmoršćeny hroch (němsce Markerbse, Runzelerbse, Pisum sativum convar. medullare) ma štyriróžkate, suche symjenja, kotrež so njezrałe jako zeleninu jědźa.
  • Cokorowy hroch (Pisum sativum convar. axiphium) ma łušćiny a symjenja, kotrež njezrale su słódke a so jako zeleninu jědźa.

Wobrazy[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 155.
  2. W internetowym słowniku: Erbse

Žórła[wobdźěłać]

  • Meyers Taschenlexikon Biologie, In 3 Bänden, 1. zwjazk, ISBN 3-411-12013-4, strona 252, pod hesłom Gartenerbse (Pisum sativum) (něm.)
  • Meyers Taschenlexikon Biologie, In 3 Bänden, 3. zwjazk, ISBN 3-411-12033-9, strona 42, pod hesłom Saaterbse (Pisum sativum) (něm.)
  • Kral, Jurij: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica serbska, Budyšin (1927)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Völkel, Pawoł: Hornjoserbsko-němski słownik, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin (1981)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

« Zahrodny hroch » w druhich wikimediskich projektach :


Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije