Zahrodna lawica

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Zahrodna lawica
Antirrhinum majus gelb.jpeg
Zahrodna lawica (Antirrhinum majus)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Asteridy
Euasteridy I
porjad: (Lamiales)
swójba: Putnikowe rostliny (Plantaginaceae)
tribus: Antirrhineae
ród: Lawica[1][2] (Antirrhinum)
družina: Zahrodna lawica
wědomostne mjeno
Antirrhinum majus
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Zahrodna lawica (Antirrhinum majus) je rostlina ze swójby putnikowych rostlinow (Plantaginaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Zahrodna lawica je wutrajna rostlina, kotraž docpěwa wysokosć wot 20 hač 100 centimetrow.

Łopjena su jejoformowo-lancetojte a zwjetša nahe.

Čas kćěwa je wot junija hač septembra. Króna je 25 hač 45 milimetrow dołha a wšelakobarbna (čerwjena, róžojta, oranžojta, žołta, běła). Njebjeska je zwjetša žołta.

Płodowa kapsla ma porowe wočinjenja.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 232.
  2. W internetowym słowniku: Löwenmaul

Žórła[wobdźěłać]

Commons
  • Eckehardt J. Jäger, Friedrich Ebel, Peter Hanelt, Gerd K. Müller (Hrsg.): Rothmaler Exkursionsflora von Deutschland. Band 5: Krautige Zier- und Nutzpflanzen. Spektrum Akademischer Verlag, Berlin und Heidelberg 2008, ISBN 978-3-8274-0918-8. (z němskeje wikipedije)
  • Aichele, D., Golte-Bechtle, M.: Was blüht denn da: Wildwachsende Blütenpflanzen Mitteleuropas. Kosmos Naturführer (1997)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije