Zahrodna žołtnica
| Zahrodna žołtnica (Lysimachia punctata) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Asteridy | |
| porjad: | (Ericales) |
| swójba: | Kropačkowe rostliny (Primulaceae) |
| podswójba: | Myrsinowe rostliny (Myrsinoideae) |
| ród: | Žołtnica[1] (Lysimachia) |
| družina: | Zahrodna žołtnica |
| wědomostne mjeno | |
| Lysimachia punctata | |
| L. | |
Zahrodna žołtnica (Lysimachia punctata) je rostlina ze podswójby myrsinowych rostlinow (Myrsinoideae) znutřka swójby kropačkowych rostlinow (Primulaceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
Zahrodna žołtnica je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 50 hač 100 cm. Rostlina je husto kosmata.
Stołpiki su njerozhałuzowane.
[wobdźěłać] Łopjena
Łopjena po třoch hač po šěsćoch mutlički wutworja. Wone su dwójce hač trójce tak dołhe kaž šěroke a na delnim boku ćmowje dypkate.
[wobdźěłać] Kćenja
Kćěje wot junija hač awgusta. Kćenja steja po jednym hač po wósmjoch w łopjenowych rozporach. Keluškowe kónčki su zelene a nimaja čerwjenu kromu. Złotožołta króna je daloko likojta a njese pjeć jejkojtych kónčkow a docpěwa wulkosć wot 2 hač 3 cm. Próškowe nitki su žałzojće kosmate.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće jako pyšnu rostlinu w zahrodach, ale hdys a hdys wodźiwjene na pućowych kromach, brjóhach, w kerčinach a na pustych płoninach wustupuje. Preferuje włóžne, wutkate a bazowe pódy.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 675
[wobdźěłać] Žórła
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 278 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)