Wulka krawina
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
| Wulka krawina (Lythrum salicaria) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| podklasa: | (Rosidae) |
| porjad: | (Myrtales) |
| swójba: | Krawinowe rostliny (Lythraceae) |
| tribus: | Lythreae |
| ród: | Krawina[1] (Lythrum) |
| družina: | Wulka krawina |
| wědomostne mjeno | |
| Lythrum salicaria | |
| L. | |
Wulka krawina (Lythrum salicaria) je rostlina ze swójby krawinowych rostlinow (Lythraceae). Dalše serbske mjeno je zelenina.
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopisanje
Wulka krawina je zrunana rostlina, kotraž docpěwa wysokosć wot 50 hač 100 cm. Wona na spódku wodrjewi.
Łopjena su přećiwostejne abo w mutličkach po třoch a lancetojte. Wone docpěwaja dołhosć wot 10 cm.
Kćěje wot julija hač septembra. Fijałkočerwjene kćenja docpěwaja šěrokosć wot 1,5 hač 2,5 cm a maja 6 šwižnych krónowych łopješkow. Wone steja w dołhim kłóskojtym kwětnistwje. Šěsć krónowych łopješkow docpěwa dołhosć wot 8 hač 12 mm. 12 próškowych łopješkow ma rozdźělne dołhosće.
Kóžda rostlina ma 3 rozdźělne typy kćenjow, kotrež so w dołhosći pěstkow a stamenow rozeznawaja.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće na mokrych łukach, we łukowych přirowach a na hatnych přibrjohach. Preferuje wutkate, tež wapnite hlinjane a běłohlinowe póde.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w nimale cyłej Europje rozšěrjena.
[wobdźěłać] Noty
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 215
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 238 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 56 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)