Wuškata wjerba

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Wuškata wjerba
Salix aurita 007.jpg
Wuškata wjerba (Salix aurita)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy I
porjad: (Malpighiales)
swójba: Wjerbowe rostliny (Salicaceae)
ród: Wjerba[1][2] (Salix)
družina: Wuškata wjerba
wědomostne mjeno
Salix aurita
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Wuškata wjerba (Salix aurita) je rostlina ze swójby wjerbowych rostlinow (Salicaceae). Dalše serbske ludowe mjeno je rokot[3].

Wopis[wobdźěłać]

Wuškata wjerba je w lěću zeleny kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 1 hač 3 m.

Hałuzy su wotstejace a napadnje ćeńke. Wobnohi a pupki su nahe.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena su kulojće-jejkojte, zmoršćene, na kromje žołmičkate, zubate, na prědnjej połojcy najšěrše a docpěwaja dołhosć wot 2 hač 5 cm. Wone njesu na stołpiku wulke pódlanske łopješka, kotrež su jěrchenkojte. Łopjena su na woběmaj bokomaj kosmate. Jich kónčk je šwižny a k bokej wjerćany abo wróćo zhibnjeny. Jich stołpik docpěwa dołhosć wot 1 cm.

Kćenje[wobdźěłać]

Kćěje wot apryla hač meje. Kćenja su dwudomnje rozdźělene a so před łopjenami jewja. Micki su sedźace, slěbrojte hač žołtojte a docpěwaja dołhosć wot 2 (wot 0,5 hač do 3) cm. Nošne łopješka kćenjow su dwubarbne. Płódniki su pjelsćojće kosmate. Próšniki su žołte.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na brjohach, na kromach hrjebjow, na mokrych a włóžnych łukach, na niskich tymjenjach, na kromach tymjenjow a w žumpadłowych lěsach. Ma radšo włóžne, kisałe pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w sewjernej a srjedźnej Europje a w zapadnje Aziji rozšěrjena, při čimž južnje hač do Pyrenejow a Apeninow wustupuje.

Hybrida[wobdźěłać]

Družina často bastarduje z šěrej wjerbu (Salix cinerea), při čimž hybridy a wobnowjene křižowanki ze staršimi formami so njehodźa jednory póznawać.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 544.
  2. W internetowym słowniku: Weide
  3. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 424.

Žórła[wobdźěłać]

  • Bruno P. Kremer: Steinbachs Naturführer Bäume & Sträucher, ISBN 978-3-8001-5934-5, strona 224 (něm.)
  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 450 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije