Wołmjana kaledźina

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Wołmjana kaledźina
Viburnum lantana0.jpg
Wołmjana kaledźina (Viburnum lantana)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Asteridy
Euasteridy II
porjad: (Dipsacales)
swójba: Pižmonkowe rostliny (Adoxaceae)
ród: Kaledźina[1] (Viburnum)
družina: Wołmjana kaledźina
wědomostne mjeno
Viburnum lantana
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Jědojta družina

Wołmjana kaledźina (Viburnum lantana) je kerk ze swójby pižmonkowych rostlinow (Adoxaceae).

Po někotrych žórłach rostlina je swójbje kozylistowych rostlinow (Caprifoliaceae) zarjadowana.

łopjena wołmjaneje kaledźiny
Zelene płody wołmjaneje kaledźiny

Wopis[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Wołmjana kaledźina je kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 1 hač 3 m.

Łopjena[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Łopjena su zmoršćene, na delnim boku šěrozelenje pjelsćojte, na hornim boku ćmowozelene, přećiwostejne, jejkojte, fajn zubate.

Kćenja[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Kćěje wot apryla hač junija. Kćenja su mazanje běłe a docpěwaja wulkosć wot 6 hač 8 mm a steja w 5 hač 10 cm šěrokich wokołkowych pakićach. Króna je běła a docpěwa šěrokosć wot 6 hač 8 mm. Dla methylamina kćenja njepřijomnje po moču abo rybje ćahnu.

Płody[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Płody su najprjedy čerwjene a pozdźišo čorne, jejkojte a wopłonjene a docpěwaja dołhosć wot 7 hač 9 mm.

Stejnišćo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rosće na słónčnych lěsnych kromach, we swětłych lěsach, skalnych, suchich zwisach a w žiwych płotach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rostlina je w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena.

Wužiwanje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. W internetowym słowniku: Schneeball

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 464 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 434 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije