Wšědna tučnokorjenjawka

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Wšědna tučnokorjenjawka
Tamus communis.jpg
Wšědna tučnokorjenjawka (Tamus communis)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
klasa: Krytosymjenjak (Magnoliopsida)
  Monokotyledony
porjad: (Dioscoreales)
swójba: Tučnokorjenjawkowe rostliny (Dioscoreaceae)
ród: Tučnokorjenjawka (Dioscorea )
družina: Wšědna tučnokorjenjawka
wědomostne mjeno
Dioscorea communis
(L.) Caddick & Wilkin.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Jědojta družina

Wšědna tučnokorjenjawka (Dioscorea communis, syn.: Tamus communis L.) je rostlina ze swójby tučnokorjenjawkowych rostlinow (Dioscoreaceae).

Dioscorea communis

Wopis[wobdźěłać]

Wšědna tučnokorjenjawkaje trajne zelo, kotrež docpěje wysokosć wot 150 hač 300 cm. Je wijaca rostlina.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena su wutrobojte, přećiwostejne, dołho stołpikate a błyšćace. Jich nerwy su wobłukate wot dypka na bazy. Wone docpěja dołhosć wot 20 cm.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot meje hač junija. Muske a žónske kćenja steja na rozdźělnych rostlinach, su nažołć zelene a docpěja wulkosć wot 3 hač 6 cm.

Płody[wobdźěłać]

Płody su něhdźe 1 cm wulke, čerwjene, błyšćace, jědojte jahody, kotrež docpěja šěrokosć wot 12 mm.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće w žiwych płotach, kerčinach a na lěsnych kromach. Ma radšo čerstwe, wapnite, wutkate pódy w regionach z miłej klimu.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je předewšěm w zapadnej a južnej Europje a južnej Němskej rozšěrjena.

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 342 (něm.), z wědomostnym mjenom Tamus communis
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 374 (něm.), z wědomostnym mjenom Tamus communis
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije