Wšědna kosyčka

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Wšědna kosyčka
Erodium-cicutarium-250404.jpg
Wšědna kosyčka (Erodium cicutarium)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy II
porjad: (Geraniales)
swójba: Pyskowničkowe rostliny (Geraniaceae)
ród: Kosyčka[1] (Erodium)
družina: Wšědna kosyčka
wědomostne mjeno
Erodium cicutarium
(L.) L’Hérit. ex Ait.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Erodium cicutarium

Wšědna kosyčka (Erodium cicutarium) je rostlina ze swójby pyskowničkowych rostlinow (Geraniaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Wšědna kosyčka jednolětna abo dwulětna rostlina, kotraž docpěwa wysokosć wot 10 hač 60 cm.

Stołpik je ležacy abo wustupowacy.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjenowe pjera su hłuboko rozdźělene a njesu krótke kosmy.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot apryla hač oktobra. Róžojte kćenja docpěwaja wulkosć wot 1 hač 2 cm a steja po dwěmaj hač po dźewjećoch w dołho stołpikatych wokołkach. Kóžde kćenje so jenož jedyn dźeń pušći. Róžojte abo lila krónowe łopješka docpěwaja dołhosć wot 5 hač 9 mm, při čimž wobaj hornjej často stej wjetšej. Keluch je kosmaty.

Płody[wobdźěłać]

Pyskaty płód docpěwa dołhosć wot 3 hač 4 cm a so do pjeć dźělnych płodow rozšćěpi. Při tym so dźělne płody kaž wukorkowak horje wija.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na pěskowych płoninach, winicach, pućach, skłoninach, rolach a pustych płoninach. Preferuje ćopłe, skerje suche, často małowapnite pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w Europje rozšěrjena.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje serbskeje rěče, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2003, ISBN 3-7420-0313-5, str. 169.

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 218 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 52 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije