Wšědna kołmaznička

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Wšědna kołmaznička
Silene viscaria 2013 G1.jpg
Wšědna kołmaznička (Lychnis viscaria)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Eudikotyledony
Jadrowe eudikotyledony
porjad: (Caryophyllales)
swójba: Nalikowe rostliny (Caryophyllaceae)
ród: Kukelička[1][2] (Lychnis)
družina: Wšědna kołmaznička
wědomostne mjeno
Lychnis viscaria
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Wšědna kołmaznička (Lychnis viscaria, syn.: Viscaria vulgaris Bernh., Viscaria viscosa Aschers., Silene viscaria) je rostlina ze swójby nalikowych rostlinow (Caryophyllaceae). Dalše serbske ludowe mjena su kołmaznička, lěpjate zelo, smólnička, lěpinka, čertowy kołmaz a smólna kwětka.

Wopisanje[wobdźěłać]

Wšědna kołmaznička je trajne zelo, kotrež docpěje wysokosć wot 30 hač 60 cm (45 cm) a šěrokosć wot 45 cm.

Stołpik pod hornimi łopjenami čornočerwjenu, lěpjatu rynčku njese.

Łopjena[wobdźěłać]

Šwižne łopjena su ćmowozelene, steja w spódnjej rozetach a přećiwostejnje při stołpiku. Wone njesu lěpjate kosmy.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot meje hač julija. Purpurróžojte kćenja docpěja wulkosć wot 15 hač 20 mm a steja w dlěšich, pakićojtych kwětnistwach, kotrychž hłowne hałuzy su přećiwostejne.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na suchich trawnikach a suchich pastwach, holach, we swětłych kerčinach a na lěsowych kromach. Ma radšo suche, małowapnite pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w Europje a zapadnej Aziji rozšěrjena.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Sorta[wobdźěłać]

  • Splendens Plena je sorta z wjetšimi, jasnočerwjenymi, pjelnjenymi kćenjemi.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 222.
  2. W internetowym słowniku: Lichtnelke

Žórła[wobdźěłać]

  • Botanica, Einjährige und mehrjährige Pflanzen, Über 2000 Pflanzenporträts, ISBN 978-3-8331-4469-1, strona 537 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 36 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije