Wšědna akelaja

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Wšědna akelaja
Aquilegia vulgaris - Harilik kurekell.jpg
Aquilegia vulgaris
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Eudikotyledony
porjad: (Ranunculales)
swójba: Maslenkowe rostliny (Ranunculaceae)
podswójba: (Isopyroideae)
tribus: (Isopyreae)
ród: Akelaja[1][2] (Aquilegia)
družina: Wšědna akelaja
wědomostne mjeno
Aquilegia vulgaris
L. (1753)
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Jědojta družinaŠkitana družina

Wšědna akelaja (Aquilegia vulgaris) je rostlina ze swójby maslenkowych rostlinow (Ranunculaceae). Dalše serbske mjena su worjołčka[2], přećiwne zelo[2], módry zwónčk[2] a zahrodne zwónčki.

Aquilegia vulgaris

Wopis[wobdźěłać]

Wšědna akelaja je trajne zelo, kotrež docpěje wysokosć wot 40 hač do 80 cm.

Stołpik je zrunany a jara rozhałuzowany.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena su měnjate, dwójce třiličbne a wobsteja z stołpikatych łopješkow. Wone su často módrozelene. Spódnje łopjena su dołho stołpikate, mjeztym hornje su sedźace.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot meje hač do julija. Nygace kćenja su módrowioletne, rědko róžojte abo běłe. Wone wobsteja z pjeć wotstejacych a pjeć titkojtych, dołho wotrohatych łopješkow a docpěja dołhosć wot 3 hač 5 cm. Jich próškowe łopješka jenož mało wusahuja.

Płody[wobdźěłać]

Płody su zrunane a pjećdźělne.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće w swětłych lisćowych lěsach, w kerčinach, na kromach žiwych płotow a na łukach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w nimale cyłej Europje rozšěrjena.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Podobna družina[wobdźěłać]

  • Aquilegia atrata (ćěmna akelaja) ma brunowioletne kćenja. Jeho próškowe łopješka su dlěše.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 19.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 W internetowym słowniku: Akelei

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 280 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 220 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije