Stepowa želbija

Stepowa želbija

Stepowa želbija (Salvia nemorosa)
systematika
Domena	Eukarioty
Swět	Rostlinstwo
	Asteridy Euasteridy I
porjad:	(Lamiales)
swójba:	Cycawkowe rostliny (Lamiaceae)
ród:	Želbija (Salvia)
družina:	Stepowa želbija
wědomostne mjeno
Salvia nemorosa
L.

Stepowa želbija (Salvia nemorosa) je rostlina ze swójby cycawkowych rostlinow (Lamiaceae).

Kwětnistwo

Wopis

Stepowa želbija je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 30 hač 70 cm (1 m) a šěrokosć wot něhdźe 50 cm. Rostlina wonja rozrybowane aromatisce. Wutwori kupy.

Łopjena

Łopjena su na spódku wutrobojte. Delnje su za čas kćěwa zwjetša wotemrěte.

Kćenja

Kćěje wot junija hač julija. Módrolila, rědko róžojte abo běłe kćenja docpěwaja dołhosć wot 0,7 hač 1,5 cm a steja po dwěmaj hač po štyrjoch w hač do 20 mutličkach. Hornja hubka je šěroko serpikojta.

Stejnišćo

Rosće na połsuchich trawnikach, pućach, nasypach, drjebiznowych městnach a kromach kerčinow.

Rozšěrjenje

Rosće w Europje a centralnej Aziji rozšěrjena.

Wužiwanje

Rozdźělne plahowanske sorty so jako zahrodowe rostliny wužiwaja.

Žórła

• Botanica, Einjährige und mehrjährige Pflanzen, Über 2000 Pflanzenporträts, ISBN 978-3-8331-4469-1, strona 768 (něm.)
• Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 244 (něm.)
• Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
• Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
• Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
• Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)