Spodźiwna fijałka
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
| Spodźiwna fijałka (Viola mirabilis) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Eurosidy I | |
| porjad: | (Fabales) |
| swójba: | Łušćinowcy (Fabaceae) |
| podswójba: | Mjetelojte kwěty (Faboideae) |
| tribus: | Fabeae |
| ród: | Fijałka[1][2] (Viola) |
| družina: | Spodźiwna fijałka |
| wědomostne mjeno | |
| Viola mirabilis | |
| L. | |
Spodźiwna fijałka (Viola mirabilis) je rostlina ze swójby fijałkowych rostlinow (Violaceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
[wobdźěłać] Stejnišćo
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 124
- ↑ W internetowym słowniku: Veilchen
[wobdźěłać] Žórła
- Aichele, D., Golte-Bechtle, M.: Was blüht denn da: Wildwachsende Blütenpflanzen Mitteleuropas. Kosmos Naturführer (1997)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)