Słona syćina

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Słona syćina
Juncus gerardii.jpeg
Słona syćina (Juncus gerardii)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Monokotyledony
Commelinidy
porjad: (Poales)
swójba: Syćinowe rostliny (Juncaceae)
ród: Syćina[1][2] (Juncus)
družina: Słona syćina
wědomostne mjeno
Juncus gerardii
Loisel.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Słona syćina (Juncus gerardii) je rostlina ze swójby syćinowych rostlinow (Juncaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Słona syćina docpěwa wysokosć wot 15 hač 50 cm.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena su linealne a docpěwaja šěrokosć wot 1 mm.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot junija hač julija. Kwětnistwo je nakónčne a njesu krótke wysoke łopješko. Kóžde kćenje njese dwě kóžkojtej předłopješce. 6 kćenjowych łopješkow je ćmowobrune, njese zelenu srjedźnu smužku, je běle kromowane a dopěwa dołhosć wot 2 hač 3 mm.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na słonych łukach a słonych městnach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w Europje rozšěrjena.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 495.
  2. W internetowym słowniku: Binse

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 424 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije