Rjana Łužica

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
 
Rjana Łužica
“ ”
narodna hymna
tekst hymny Handrij Zejler
hudźba Korla Awgust Kocor
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Prěnje linki Zejleroweho rukopisa.

Rjana Łužica (w delnjoserbskej warianće ma spěw titul „Rědna Łužyca”) je narodna hymna Serbow.

Stawizny[wobdźěłać]

Dnja 24. awgusta 1827 wozjewi tehdy 23lětny student teologije Handrij Zejler we wot Serbskeho prědarskeho towarstwa w Lipsku rukopisnje rozšěrjenej „Serbskej Nowinje” baseń z titulom „Na sersku Łužicu”. Bašeń wobsteješe ze šěsć štučkow a bu w samsnym lěće wot Korle Benjamina Hatasa (1806–1839) prěni raz zhudźbnjena.

Po tym zo so započa w lěće 1844 čas žiwjenja trajace přećelstwo mjez basnikom Zejlerjom a komponistom Korlu Awgustom Kocorom, kiž měješe wjele zhromadnje nastatych twórbow z wuslědkom, skomponowa Kocor na tutu Zejlerjowu baseń w 1845 nowu melodiju. Nowa pěseń předstaji so zjawnosći prěni raz na wot Kocora zarjadowanym prěnim serbskim spěwarskim swjedźenju dnja 17. oktobra 1845 w Budyskej třělerni a zdoby sej pozdźišo městno serbskeje narodneje hymny. Spěwatej so dźensa jenož dwě štučce (prěnja a poslednja Zejleroweje basnje).

Hendrich Jordan přebasni tekst do delnjoserbšćiny a Kito Lorenc do němčiny.

Forma spěwa[wobdźěłać]

Baseń ma pjeć linkow w kóždej štučce, melodija k tomu wopřija sydom taktow z nataktom. Original je w fis-moll a spjeća so wšěm pospytam formoweje analyzy.

Prawniske połoženje[wobdźěłać]

Serbska narodna hymnje njeje ani w serbskim zakonju Bramborskeje ani w sakskim serbskim zakonju hamtsce definowana. Někotre wustawki wokrjesow serbskeho sydlenskeho ruma poćahuja so pak wuraznje na tutón spěw.

Tekst[wobdźěłać]

Hornjoserbsce Delnjoserbsce
Rjana Łužica,
sprawna, přećelna,
mojich serbskich wótcow kraj,
mojich zbóžnych sonow raj,
swjate su mi twoje hona!
Časo přichodny,
zakćěj radostny!
Ow, zo bychu z twojeho
klina wušli mužojo,
hódni wěčnoh wopomnjeća!
Rědna Łužyca,
spšawna, pśijazna,
mojich serbskich woścow kraj,
mojich glucnych myslow raj,
swěte su mě twoje strony.
Cas ty pśichodny,
zakwiś radostny!
Och, gab muže stanuli,
za swoj narod źěłali,
godne nimjer wobspomnjeśa!

Prěnjotnje měješe Zejlerjowa baseń hišće dalšej štučce, kotrejž k dźensnišej serbskej hymnje hižo njesłušatej:

Bitwu bijachu,
horcu, železnu,
něhdy serbscy wótcojo,
wójnske spěwy spěwajo.
Štó nam pójda waše spěwy?
Boha čorneho,
stare kralestwo
rapak nětko wobydli,
stary moch so zeleni,
na skale, kiž wołtar běše.

Wotkazy[wobdźěłać]

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije