Ptača woka

Ptača woka

Ptača woka (Vicia cracca)
systematika
Domena	Eukaryoty
Swět	Rostlinstwo
porjad:	(Fabales)
swójba:	Łušćinowcy (Fabaceae)
podswójba:	Mjetelojte kwěty (Faboideae)
tribus:	Fabeae
ród:	Woka (Vicia)
družina:	Ptača woka
wědomostne mjeno
Vicia cracca
L.

Ptača woka (Vicia cracca) je rostlina ze swójby łušćinowcow. Dalše ludowe mjena su: sočk, foglica, dźiwja woka a wočka.

Ptača woka

Ilustracija

Vicia cracca

Wopis

Ptača woka je trajne zelo, kotrež docpěje wysokosć wot 1,5 m. Rostlina je zwjetša krótko přilěhawje kosmate a ležaca, postupowaca abo lězuca.

Łopjena

Łopjena wobsteja z 6-10 pjerowych porow. Łopješka docpěja dołhosć wot 1 hač 3 cm a šěrokosć wot 3 hač 5 mm.

Kćenja

Wona kćěje wot junija hač do awgusta (septembra). Kćenja steja po wosmych hač po štyrcećoch we wuskich stołpikatych kićach, docpěja dołhosć wot 0,8 hač 1,2 cm a su zwjetša módrowioletne abo čerwjenowioletne a po kćěwje k módrej barbje změnja. Króna docpěje dołhosć wot 8 hač 12 mm.

Płody

Łušćina docpěje dołhosć wot 10 hač 25 mm a šěrokosć wot 4 hač 6 mm.

Stejnišćo

Wona rosće na łukach, pastwach, rolach, pustych płoninach, pod kerčinami, na lěsowych kromach a rěčnych brjohach.

Rozšěrjenje

Ptača woka je w Europje a Aziji rozšěrjena.

Žórła

• GU Naturführer Blumen, ISBN 3-7742-1507-3, strona 116 (něm.)
• Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 236 (něm.)
• Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 236 (něm.)
• Kral, Jurij: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica serbska, Budyšin (1927)
• Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
• Völkel, Pawoł: Hornjoserbsko-němski słownik, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin (1981)