Pryšćencowy kokornak
 |
|
| Pryšćencowy kokornak (Aristolochia clematitis) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Magnoliidy | |
| porjad: | (Piperales) |
| swójba: | Kokornakowe rostliny (Aristolochiaceae) |
| podswójba: | Aristolochioideae |
| ród: | Kokornak[1][2] (Aristolochia) |
| družina: | Pryšćencowy kokornak |
| wědomostne mjeno | |
| Aristolochia clematitis | |
| L. | |
Pryšćencowy kokornak (Aristolochia clematitis) je rostlina ze swójby kokornakowych rostlinow (Aristolochiaceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
Pryšćencowy kokornak je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 30 hač 70 cm.
Stołpik je zrunany a njerozhałuzowany.
[wobdźěłać] Łopjena
Łopjena su hłuboko wutrobojte, nažołć zelene a nahe. Wone docpěwaja dołhosć wot 6 hač 10 cm.
[wobdźěłać] Kćenja
Kćěje wot meje hač junija. Kćenja docpěwaja dołhosć wot 3 hač 8 cm a su rołkojte, horjeka jazykojte. Kćenja su na spódku brjuchojće rozšěrjene a steja po dwěmaj hač po wósmjoch w łopjenowych rozporach.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće na winicach a winicowych kromach.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena, při čimž pochadźa z regiona Srjedźneho morja.
[wobdźěłać] Wužiwanje
Za čas starowěka rostlina bu jako hojensku rostlinu přećiwo kusnjenjam hadow wužiwana. W srjedźowěku je jako zrodźenje podpěraca płaćiła. Ale wot lěta 1981 jeje nałožowanje je zakazane. Aristolochijowa kisalina změni herbske kajkosće a móže tumory wuwabjeć.
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 199
- ↑ W internetowym słowniku: Osterluzei
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 146 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 316 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
