Prosty nahlenc

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Prosty nahlenc
Oxalis stricta0.jpg
Prosty nahlenc (Oxalis stricta)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
klasa: (Rosopsida)
podklasa: (Rosidae)
porjad: (Oxalidales)
swójba: Nahlencowe rostliny (Oxalidaceae)
ród: Nahlenc[1][2] (Oxalis)
družina: Prosty nahlenc
wědomostne mjeno
Oxalis stricta
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Prosty nahlenc (Oxalis stricta, syn. Oxalis europaea Jord., Oxalis fontana Bunge) je rostlina ze swójby nahlencowych rostlinow (Oxalidaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Prosty nahlenc je jednolětna rostlina abo trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 10 hač 40 cm. Rostlina ma zwjetša podzemske wotnožki.

Stołpik a łopjena[wobdźěłać]

Zrunane, zelene stołpiki njesu třiličbne, schódne, horjeka po zdaću přećiwostejne łopjena. Łopješka su wutrobojte.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot junija hač oktobra. Jasnožołte kćenja docpěwaja wulkosć wot 1,2 hač 1,5 cm a steja po jednym hač po sedmjoch w stołpikatym, rozporostejnym, čumpatym wokołku. Krónowe łopješka su prědku skulojćene.

Płody[wobdźěłać]

Płód docpěwa dołhosć wot 8 hač 15 mm a je nahi.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na rolach, w zahrodach, na pohrjebnišćach a pućowych kromach. Preferuje ćopłe, wutkate pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je neofyt ze sewjerneje Ameriki wot spočatka 19. lětostotka.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Noty[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 279.
  2. W internetowym słowniku: Sauerklee

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 138, jako Oxalis europaea Jord. (O. stricta auct.) (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 282, jako Oxalis stricta, Oxalis fontana (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije