Prawy hokowc
 |
|
| Prawy hokowc (Rhamnus cathartica) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Rosidy Eurosidy I |
|
| porjad: | (Rosales) |
| swójba: | Hokowcowe rostliny (Rhamnaceae) |
| ród: | Hokowc[1] (Rhamnus) |
| družina: | Prawy hokowc |
| wědomostne mjeno | |
| Rhamnus cathartica | |
| L. | |
Prawy hokowc (Rhamnus cathartica) je kerk ze swójby hokowcowych rostlinow (Rhamnaceae).
Wobsah |
Wopis [wobdźěłać]
Prawy hokowc je kerk, kotryž docpěje wysokosć wot 1 hač do 3 m. Hałuzy so často ze ćernjom skónča.
Łopjena [wobdźěłać]
Łopjena su kulowate hač šěroko-jejkojte a docpěja dołhosć wot 4 hač do 6 cm. Wone njesu na woběmaj bokomaj 3-4 wobłukate nerwy. Na staršich hałuzach steja w promjenjach, mjeztym zo na młódšich hałuzach su přećiwostejne. Jich kroma je sćeńka rězana.
Łopjenowy stołpik je dlěše hač pódlanske łopješka.
Kćenja [wobdźěłać]
Kćěje wot meje hač do junija. Žołtozelene, wonjace kćenja su štyriličbne, docpěja šěrokosć wot 4 hač do 5 mm a steja po dwěmaj hač po wósmjoch we łopjenowych rozporach.
Płody [wobdźěłać]
Płody su čorne jahodojte póčkate płody, kotrež docpěja šěrokosć wot 6 hač do 8 mm.
Stejnišćo [wobdźěłać]
Rosće w słónčnych žiwych płotach, na lěsnych kromach, w swětłych lěsach a suchich pastwach.
Rozšěrjenje [wobdźěłać]
Rostlina ja w južnej Skandinawiskej, w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena.
Wužiwanje [wobdźěłać]
Prjedy bu z płodow zelena barba zhotowana, kotraž bu w molerstwje a k barbjenju papjery a kože wužiwana.
Nóžki [wobdźěłać]
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 148
Žórła [wobdźěłać]
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 460 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 242 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
