Pjerkojta kowjel

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Pjerkojta kowjel
Stipa-pennata-fruiting.JPG
Pjerkojta kowjel (Stipa pennata)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Monokotyledony
  Commelinidy
porjad: (Poales)
swójba: Słódke trawy (Poaceae)
podswójba: Pooideae
ród: Kowjel[1] (Stipa)
družina: Pjerkojta kowjel
wědomostne mjeno
Stipa pennata
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Škitana družina

Pjerkojta kowjel (Stipa pennata) je rostlina ze swójby słódkich trawow (Poaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Pjerkojta kowjel je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 25 hač do 100 cm. Rostlina wutwori małke, huste kupy.

Łopjena[wobdźěłać]

Módrozelene łopjena su proste a zwjetša zakulene. Wone docpěwaja šěrokosć wot 2 hač do 3 mm.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot meje hač do julija. Pakić wobsteji z małko kłóskow a je šwižna. Kochty su husto pjeriće kosmate, jako wobłuk přewisuja, docpěwaja dołhosć wot 40 cm a njejsu do so zahoknjene. Kóžda kłóska njese jedyn dołhi kocht a dwě krótkej kochtaj. Přikrywne pluwizny docpěwaja dołhosć wot 15 hač do 20 mm. Kryjace pluwizny njesu 20 hač 30 cm dołhi kocht.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na ćopłych suchich trawnikach, na słónčnych skalnych zwisach, na skalnych trawnikach. Preferuje bazowe, často wapnite pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w južnej Šwedskej, srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Podobna družina[wobdźěłać]

  • Włosojta kowjel (Stipa capillata) ma kochty, kotrež njejsu pjeriće kosmate, docpěwaja dołhosć wot 10 hač do 15 cm. Jeje kochty do so zahoknu.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje serbskeje rěče, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2003, ISBN 3-7420-0313-5, str. 171, pod hesłom kowjel, ale z přełožkom "Pfriemengras".

Žórła[wobdźěłać]

  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 450 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije