Pólny wotrožnik
 |
|
| Pólny wotrožnik (Consolida regalis) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| porjad: | (Ranunculales) |
| swójba: | Maslenkowe rostliny (Ranunculaceae) |
| podswójba: | Ranunculoideae |
| tribus: | Delphinieae |
| ród: | Wotrožnik[1] (Consolida) |
| družina: | Pólny wotrožnik |
| wědomostne mjeno | |
| Consolida regalis | |
| S.F. Gray | |
Pólny wotrožnik (Consolida regalis, syn. Delphinium consolida) je rostlina ze swójby maslenkowych rostlinow (Ranunculaceae). Dalše serbske ludowe mjena su busšinki, kaplenki, kapłank, módra broda a rosaca broda.
Wobsah |
Wopis [wobdźěłać]
Pólny wotrožnik je jednolětna rostlina, kotraž docpěwa wysokosć wot 20 hač do 40 cm.
Łopjena [wobdźěłać]
Měnjate łopjena njesu jara wuske kónčki. Delnje su krótko stołpikate, mjeztym zo hornje su sedźace. Jich wotrězki docpěwaja šěrokosć wot 0,5 hač do 1,5 mm. Wone su jednory hač wjacekróć třiličbne.
Kćenja [wobdźěłać]
Kćěje wot meje hač do awgusta. Ćmowomódre kćenja su dołho stołpikate a docpěwaja dołhosć wot 15 hač do 30 mm. Jich wotroha je zrunana abo zhibnjena. Wone steja po małkich w kićach. Jich stołpiki su dlěše hač wysoke łopjena.
Płody [wobdźěłać]
Płody su njekosmate.
Stejnišćo [wobdźěłać]
Rosće na žitnych polach, na pućowych kromach a na pustych kraju. Preferuje wutkate a wapnite pódy.
Rozšěrjenje [wobdźěłać]
Rostlina je w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena, při čimž na sewjer hač do južneje Skandinawiskeje wustupuje.
Wužiwanje [wobdźěłać]
Podobna družina [wobdźěłać]
- Zahrodny wotrožnik (Consolida ajacis) ma husćiše kiće. Jeho płód je kosmaty.
Nóžki [wobdźěłać]
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 582
Žórła [wobdźěłać]
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 300 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 230 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
