Pólny wotrožnik

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Pólny wotrožnik
Illustration Consolida regalis0.jpg
Pólny wotrožnik (Consolida regalis)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
rjad: (Ranunculales)
swójba: Maslenkowe rostliny (Ranunculaceae)
podswójba: Ranunculoideae
tribus: Delphinieae
ród: Wotrožnik[1] (Consolida)
družina: Pólny wotrožnik
wědomostne mjeno
Consolida regalis
S.F. Gray
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Jědojta družinaŠkitana družina

Pólny wotrožnik (Consolida regalis, syn. Delphinium consolida) je rostlina ze swójby maslenkowych rostlinow (Ranunculaceae). Dalše serbske ludowe mjena su busšinki, kaplenki, kapłank, módra broda a rosaca broda.

Consolida regalis

Wopis[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Pólny wotrožnik je jednolětna rostlina, kotraž docpěje wysokosć wot 20 hač do 40 cm.

Łopjena[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Měnjate łopjena njesu jara wuske kónčki. Delnje su krótko stołpikate, mjeztym zo hornje su sedźace. Jich wotrězki docpěja šěrokosć wot 0,5 hač do 1,5 mm. Wone su jednory hač wjacekróć třiličbne.

Kćenja[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Kćěje wot meje hač do awgusta. Ćmowomódre kćenja su dołho stołpikate a docpěja dołhosć wot 15 hač do 30 mm. Jich wotroha je zrunana abo zhibnjena. Wone steja po małkich w kićach. Jich stołpiki su dlěše hač wysoke łopjena.

Płody[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Płody su njekosmate.

Stejnišćo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rosće na žitnych polach, na pućowych kromach a na pustych kraju. Ma radšo wutkate a wapnite pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rostlina je w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena, při čimž na sewjer hač do južneje Skandinawiskeje wustupuje.

Wužiwanje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Podobna družina[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 582.

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 300 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 230 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije