Niska šlinčina
| Niska šlinčina (Medicago lupulina) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Eurosidy I | |
| porjad: | (Fabales) |
| swójba: | Łušćinowcy (Fabaceae) |
| podswójba: | Mjetelojte kwěty (Faboideae) |
| ród: | Šlinčina[1] (Medicago) |
| družina: | Niska šlinčina |
| wědomostne mjeno | |
| Medicago lupulina | |
| L. | |
Niska šlinčina (Medicago lupulina) je rostlina ze swójby łušćinowcow.
Wobsah |
Wopis[wobdźěłać]
Niska šlinčina je jědnolětna abo dwulětna rostlina, kotraž docpěwa wysokosć wot 15 hač 60 cm.
Łopjena[wobdźěłać]
Łopjena su delnim boku přilěhawje kosmate a třiličbne, při čimž srjedźne łopješka su dlěje stołpikate. Łopješka su jejkojte hač eliptiske, docpěwaja dołhosć wot 11 hač 14 mm a šěrokosć wot 6 hač 11 mm a njesu sadźny kónčk.
Kćenja[wobdźěłać]
Kćěje wot meje hač oktobra. Žołte kćenja docpěwaja wulkosć wot 2 hač 3,5 mm a steja po dźesaćoch hač po pjećdźesaćoch w něhdźe 5 mm wulkich hłójčkach. Kwětnistwo so za čas wukćěnju podlěša. Krónowe łopješko zahe wotpadnu.
Płody[wobdźěłać]
Łušćina je jěrchenkojta, njenjese kałače a docpěwa dołhosć wot 2 hač 3 mm.
Stejnišćo[wobdźěłać]
Rosće na wapnitych suchich trawnikach, łukach, rolach, pućach a nasypach. Preferuje w lěću ćopłe, w prawym měrje suche, bazowe pódy.
Rozšěrjenje[wobdźěłać]
Rostlina je w Europje rozšěrjena.
Nóžki[wobdźěłać]
Žórła[wobdźěłać]
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 166 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 320 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)