Nižozemska lipa
 |
|
| Nižozemska lipa (Tilia × europaea) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Eurosidy II | |
| porjad: | (Malvales) |
| swójba: | Šlězowe rostliny (Malvaceae) |
| podswójba: | Lipowe rostliny (Tilioideae) |
| ród: | Lipa[1][2] (Tilia) |
| družina: | Nižozemska lipa |
| wědomostne mjeno | |
| Tilia x europaea | |
| L. | |
Nižozemska lipa (Tilia × europaea, syn. Tilia × intermedia, Tilia × vulgaris, Tilia × holandica) je štom ze podswójby Lipowych rostlinow (Tilioideae) znutřka swójby šlězowych rostlinow (Malvaceae). Wona je hybrida z pózdnjeje lipy (Tilia cordata) a zažneje lipy (Tilia platyphyllos).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
Nižozemska lipa docpěwa wysokosć wot hač do 30 m.
Króna je husta a wysoko zhorbjena. Zdónk je zawality a wjele prutow pušći.
[wobdźěłać] Łopjena
Křiwje wutrobojte łopjena su błyšćace zelene a na kromje zubate. Wone docpěwaja dołhosć wot 6 hač do 10 cm a na delnim boku njesu běłe abo žołte roporowe brody.
[wobdźěłać] Kćenja
Kćěje w podlěću. Swêtłožołte kćenja so po łopjenach jewja. Wone steja po třoch hač po sydmjoch.
[wobdźěłać] Płody
Kulojte płody su tróšku rjapikate, kosmate a docpěwaja wulkosć wot něhdźe 8 mm.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće w lisćowych měšanych lěsach. Ale tež so jako nadróžny abo alejowy štom plahuje.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 238
- ↑ W internetowym słowniku: Linde
[wobdźěłać] Žórła
- Botanica, Bäume und Sträucher, Über 2000 Pflanzenporträts, ISBN 978-3-8331-4467-7, strona 907, z wědomostnym mjenom Tilia × europaea (něm.)
- Bruno P. Kremer: Steinbachs Naturführer Bäume & Sträucher, ISBN 978-3-8001-5934-5, strona 280, z wědomostnym mjenom Tilia × holandica (něm.)
- Mayer, Schwegler: Welcher Baum ist das?, Bäume, Sträucher, Ziergehölze, ISBN 978-3-440-11273-1, strona 148, z wědomostnym mjenom Tilia × vulgaris (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
