Nižozemska lipa

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Nižozemska lipa
Tilia x vulgaris11.JPEG
Nižozemska lipa (Tilia × europaea)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Eurosidy II
porjad: (Malvales)
swójba: Šlězowe rostliny (Malvaceae)
podswójba: Lipowe rostliny (Tilioideae)
ród: Lipa[1][2] (Tilia)
družina: Nižozemska lipa
wědomostne mjeno
Tilia x europaea
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Nižozemska lipa (Tilia × europaea, syn. Tilia × intermedia, Tilia × vulgaris, Tilia × holandica) je štom z podswójby Lipowych rostlinow (Tilioideae) znutřka swójby šlězowych rostlinow (Malvaceae). Wona je hybrida z pózdnjeje lipy (Tilia cordata) a zažneje lipy (Tilia platyphyllos).

Wopis[wobdźěłać]

Nižozemska lipa docpěje wysokosć wot hač do 30 m.

Króna je husta a wysoko zhorbjena. Zdónk je zawality a wjele prutow pušći.

Łopjena[wobdźěłać]

Křiwje wutrobojte łopjena su błyšćace zelene a na kromje zubate. Wone docpěja dołhosć wot 6 hač do 10 cm a na delnim boku njesu běłe abo žołte roporowe brody.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje w podlěću. Swêtłožołte kćenja so po łopjenach jewja. Wone steja po třoch hač po sydmjoch.

Płody[wobdźěłać]

Kulojte płody su tróšku rjapikate, kosmate a docpěwaja wulkosć wot něhdźe 8 mm.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće w lisćowych měšanych lěsach. Ale tež so jako nadróžny abo alejowy štom plahuje.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 238.
  2. W internetowym słowniku: Linde

Žórła[wobdźěłać]

  • Botanica, Bäume und Sträucher, Über 2000 Pflanzenporträts, ISBN 978-3-8331-4467-7, strona 907, z wědomostnym mjenom Tilia × europaea (něm.)
  • Bruno P. Kremer: Steinbachs Naturführer Bäume & Sträucher, ISBN 978-3-8001-5934-5, strona 280, z wědomostnym mjenom Tilia × holandica (něm.)
  • Mayer, Schwegler: Welcher Baum ist das?, Bäume, Sträucher, Ziergehölze, ISBN 978-3-440-11273-1, strona 148, z wědomostnym mjenom Tilia × vulgaris (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije